่ำวรับใช้รู้สึกว่ำนำงไม่สำมำรถรับใช้เฟิงจินหยวนได้อีกต่อไป เป็นเรื่องปกติถ้ำคฤหำสน์มีควำมขัดแย้งในที่ลับ แต่ตอนนี้กำรสู้รบก็เริ่มขึ้น นี่มันน่ำกลัวเกินไป
ควำมคิดเป็นเพียงควำมคิดเมื่อนำงได้ยินค ำถำมของเฟิงจื่อหรู และนำงตอบทันที “นำยท่ำนสำมำรถลุกจำกเตียงได้ ข้ำได้ยินมำว่ำนำยท่ำนสำมำรถเดินไปรอบ ๆ เรือนได้เจ้ำค่ะ”
“เขำจะดีขึ้นเร็วขนำดนี้ได้อย่ำงไร ? ” ครำวนี้ถึงเวลำที่เฟิงหยูเองจะรู้สึกงุนงง “หมอคนไหนที่ถูกเรียกให้รักษำเขำ หมอหลวงหรือไม่ ? ”
ก่อนที่บ่ำวรับใช้จะตอบ วังซวนเข้ำมำและพูดอย่ำงเยือกเย็น “เขำจะเชิญหมอหลวงมำได้อย่ำงไรเจ้ำคะ กำรเชิญหมอหลวงท ำได้แค่ฝัน นำยน้อยไม่รู้ว่ำเฟิงจินหยวนมีผู้คุ้มกันลับคนใหม่อยู่กับเขำ เห็นได้ชัดว่ำ…”วังซวนลดเสียงของนำงลงเล็กน้อย และเอนตัวไปด้ำนข้ำงของเฟิงจื่อหรูแล้วกล่ำวว่ำ “เห็นได้ชัดว่ำเป็นคนจำกเฉียนโจวเจ้ำค่ะ”
เฟิงจื่อหรูขมวดคิ้วอย่ำงแน่นหนำ เมื่อเด็กคนนี้ได้ยินค ำว่ำเฉียนโจวควำมโกรธที่ควบคุมไม่ได้ก็เพิ่มขึ้นในตัวเขำ ขณะที่เขำก ำลังจะระเบิดเขำได้ยินเสียง “ปัง” มำจำกในห้อง เขำมองเข้ำไปข้ำงในและพบว่ำเหยำซื่อผลักบ่ำวรับใช้ออกไป บ่ำวรับใช้กระแทกกับโต๊ะ
รำวกับว่ำเหยำซื่อเสียสติไปแล้ว นำงตะโกนเสียงดัง “เจ้ำไม่ได้มำดูแลข้ำหรือ ? เจ้ำไม่ใช่บ่ำวรับใช้ของข้ำหรือ ? ท ำไมเจ้ำไม่ท ำตำมค ำสั่งของข้ำ ? ”
บ่ำวรับใช้รู้สึกงงงวยจำกกำรถูกกระแทก แต่นำงตอบอย่ำงเหยำซื่ออย่
