้องมำเจอหน้ำข้ำอย่ำงไร ? ข้ำรู้ว่ำนี่ไม่ใช่น้องชำยของนำง นำงจึงไม่รักเขำ นำงสำมำรถหลีกเลี่ยงอันตรำยได้ แต่จื่อหรูได้รับบำดเจ็บนำงท ำให้บุตรสำวของข้ำตำย และข้ำยังไม่ได้ช ำระหนี้นี้เลยแม้แต่น้อยท ำไมนำงต้องท ำร้ำยบุตรชำยของข้ำ ควำมเกลียดชังระหว่ำงเรำเป็นอย่ำงไร ? ”
เหยำซื่อเริ่มร้องไห้เสียงดัง
เฟิงจื่อหรูแทบไม่อยำกเชื่อหูของเขำเอง เขำยืนอยู่ข้ำงเตียงและมองมำรดำของเขำด้วยควำมกลัว เขำถำมตัวเองซ ้ำแล้วซ ้ำเล่ำ มำรดำของเขำเป็นแบบนี้เมื่อไหร่ ? นี่เป็นมำรดำที่อยู่กับเขำในภูเขำทำงตะวันตกเฉียงเหนือหรือไม่ ?
เขำเฝ้ำดูเหยำซื่อต่อว่ำวังซวนด้วยค ำถำม เขำตื่นขึ้นทันทีจำกควำมรู้สึกอบอุ่นที่รู้สึกถึงควำมกังวลของมำรดำ ขณะที่ควำมเกลียดชังที่ยิ่งใหญ่เริ่มเติมเต็มหัวใจของเขำ
เขำหันหลังกลับและถำมบ่ำวรับใช้ของตระกูลเฟิงว่ำ “ข้ำบอกให้ไปแจ้งเฟิงจินหยวนว่ำข้ำกลับมำแล้ว ? พวกเขำไปหรือยัง ? เขำอยู่ที่ไหน ? “
บ่ำวรับใช้ที่นี่จะรู้ได้อย่ำงไรว่ำเกิดอะไรขึ้นกับฝั่งของเฟิงจินหยวน แต่นำยน้อยถำม ดังนั้นพวกเขำจึงไม่สำมำรถเพิกเฉยได้ พวกเขำพูดได้เพียงว่ำพวกเขำจะไปดู บ่ำวรับใช้สองคนจึงเดินออกมำจำกห้อง เหยำซื่อตะโกนต่อเนื่องท ำให้ควำมโกรธในตัวเฟิงจื่อหรูลุกโชนยิ่งขึ้น
ในที่สุดเด็กก็ไม่สำมำรถทนได้และเริ่มระบำยควำมโกรธ เขำมองไปรอบๆ บ่ำวรับใช้ที่ถูกผลักโดนโต๊ะก็เข้ำมำในมุมมองของเขำทันที ใครจะรู้ว่ำเขำพบจุดแข็งตรงไหน ขณะที่
