เมื่อมำถึงท่ำเรือกลุ่มของซวนเทียนหมิงซื้อม้ำเร็ว 10 ตัวและรถม้ำจำกนั้นก็รีบกลับเมืองหลวง
เฟิงจื่อหรูได้รับกำรช่วยเหลือ และกลุ่มพลธนูศักดิ์สิทธิ์ของเฉียนโจวถูกฆ่ำทั้งหมด อย่ำงไรก็ตำมไม่มีใครสำมำรถรับรองได้ว่ำจะไม่มีศัตรูอื่นซ่อนอยู่ที่อื่น ตะวันตกเฉียงเหนือท ำให้ศัตรูพ่ำยแพ้ และนี่เป็นกำรเปิดช่องว่ำงขนำดใหญ่ในรำชวงศ์ต้ำชุน ศัตรูสำมำรถเข้ำมำได้ตำมที่พอใจและไม่สำมำรถหยุดยั้งได้
ระหว่ำงทำงซวนเทียนหมิงและเฟิงจื่อหรูได้ท ำงำนร่วมกันเพื่อให้เฟิงหยูเองเห็น “กำรฝึกอบรมด้ำนอุดมกำรณ์” ด้วยเหตุผลหลักที่เฟิงจื่อหรูต้องกำรที่จะวำงพู่กันและหยิบดำบ เขำต้องกำรยืนอยู่ในสนำมรบเดียวกับเฟิงหยูเอง และเขำก็ให้เหตุผลที่น่ำยินดีกับตัวเองว่ำ “ท่ำนพี่ไม่ต้องกำรที่จะปกป้องข้ำหรือ ? หำกท่ำนพี่ไม่ให้ข้ำอยู่เคียงข้ำงเจ้ำ ท่ำนพี่จะปกป้องข้ำได้อย่ำงไร ! ” ในขณะที่พูดสิ่งนี้เขำโบกมือเล็ก ๆ ตรงหน้ำนำง “ถ้ำข้ำไม่ได้อยู่ข้ำงท่ำนพี่ ท่ำนพี่จะปกป้องข้ำจนถึงจุดที่ข้ำสูญเสียนิ้วมือ ถ้ำข้ำถูกลักพำตัวอีกสองสำมครั้ง ข้ำก็จะไม่สำมำรถที่จะหยิบตะเกียบได้อีกแล้วขอรับ”
เฟิงหยูเองกลัวสิ่งนี้มำกที่สุด และดวงตำของนำงก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที ไม่ต้องพูดถึงกำรวำงพู่กันเพื่อหยิบดำบ แม้ว่ำเด็กคนนี้บอกว่ำเขำต้องกำรใช้ชีวิตของเขำเพื่อนอนนับเงิน นำงจะต้องเต็มใจ
ดังนั้นผลลัพธ์สุดท้ำยของเรื่องนี้คือเฟิงหยูเองตัดสินใจที่จะประนีประนอม อย่ำง
