เตียงในห้องส่วนตัว หัวใจของเฟิงหยูเองปวดร้ำว ขณะที่นำงจับหัวของเฟิงจื่อหรูนำงถอดเสื้อผ้ำของเขำออกไปโดยไม่คิดอะไรเลย และทั้งสำมก็เข้ำมำในมิติของนำง
ซวนเทียนหมิงน ำเฟิงจื่อหรูที่หลับไปอำบน ้ำ จำกนั้นเขำก็สลับกับเฟิงหยูเอง ในมิตินี้เฟิงหยูเองได้เตรียมเสื้อผ้ำส ำรองไว้ส ำหรับทั้งสำมนำนแล้ว ในเวลำนี้นำงมีโอกำสที่จะใช้ประโยชน์จำกพวกมัน
หลังจำกที่ทุกคนอำบน ้ำแล้ว ทั้งสำมก็ออกมำอีกครั้ง หลังจำกพำเฟิงจื่อหรูไปนอนแล้ว ซวนเทียนหมิงกล่ำวว่ำ “หลังจำกเรำไปถึงฝั่งแล้ว เรำต้องรีบไปเสี่ยวโจว เรำต้องรีบเตือนทำงกำรให้มำช่วยผู้คนที่นี่”
เฟิงหยูเองดึงบะหมี่ที่ปรุงสดใหม่ออกจำกมิติของนำงขณะที่กล่ำวว่ำ“ข้ำกลัวว่ำคนในแม่น ้ำจะไม่สำมำรถงมศพขึ้นมำได้ ข้ำต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ ข้ำ…ควรกลับไปที่เมืองหลวง และขอให้เสด็จพ่อทรงให้อภัยให้ข้ำ”
ซวนเทียนหมิงส่ำยหัวอย่ำงไร้ประโยชน์ “เรื่องเกิดจำกวิธีกำรหลอมเหล็ก เจ้ำต้องรู้ว่ำตอนนี้รำชวงศ์ต้ำชุนอยู่ในสถำนกำรณ์เดียวกับซงซุยในอดีต ประเด็นเรื่องเหล็กร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ นี่เป็นภำระที่รำชวงศ์ต้ำชุนต้องอดทน พูดไปเรื่องของรำชวงศ์ต้ำชุนไม่เหมำะกับเด็กอย่ำงเจ้ำ”
นำงยิ้มอย่ำงขมขื่น “มีหลำยสิ่งหลำยอย่ำงที่เกิดขึ้นพร้อมกัน และเกิดขึ้นในเวลำเดียวกัน ในท้ำยที่สุดมันก็ไม่มีควำมชัดเจนว่ำใครต้องเสียใจที่สุด”
ขณะที่นำงอยู่บนเรือล ำก่อนหน้ำนี้ เฟิงหยูเองก็น ำเอำบะหมี่จ ำนวนมำกออกมำ จำกนั้