ทำการปรับยุทธวิธีของพวกเขาทันทีพวกเขาเปลี่ยนจากการฆ่าเป็นการจับเป็นพวกเขาอย่างรวดเร็ว คนที่เหลืออีกห้าคนถูกขังอยู่บนดาดฟ้า พวกเขาทุกคนถูกถอนฟันออกและพิษที่อยู่ภายในก็ถูกโยนลงไปในแม่น ้า
ฝนที่ตกหนักทำให้เลือดไหลออกทำให้ดาดฟ้าสะอาด แต่อากาศก็เต็มไปด้วยกลิ่นเลือดที่ไม่สามารถล้างออกได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองยืนประกบข้างเฟิงจื่อหรู เขาเอามือไปวางบนไหล่ของเด็กและจับมันอย่างรุนแรงก่อนที่จะตะโกน “เอาเลย ! เอามีดทหารของพี่สาวของเจ้า แค่คิดว่าตัวเองเป็นคนขายเนื้อและพวกมันเป็นหมู พี่เขยจะบอกเจ้าว่าก่อนที่เจ้าจะฆ่าพวกมัน เจ้าควรตัดนิ้วสิบนิ้วของพวกมัน พวกมันตัดนิ้วมือของเจ้า ดังนั้นเจ้าควรตัดสิบนิ้ว ในอนาคตมันจะเป็นเช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นใคร ตราบใดที่พวกเขารังแกเจ้า เจ้าควรเอาคืนเป็นสิบเท่า”
เฟิงหยูเองก็พยักหน้าด้วยเช่นกัน กล่าวว่า “ถูกต้อง เฟิงจื่อหรู คนไม่สามารถคงอยู่ได้หากพวกเขาไม่เลวทรามต ่าช้า ไปข้างหน้า ! การฆ่าคนคือสิ่งที่เจ้าจะต้องเรียนรู้ไม่ช้าก็เร็ว เจ้าเป็นน้องชายของข้า เจ้าต้องมีความกล้าหาญนี้ ! ” ขณะที่นางพูด มีดทหารในมือของนางถูกยัดใส่มือของเฟิงจื่อหรูแล้ว ในขณะเดียวกันนางก็ขยับมือไปด้านหลัง และทันใดนั้นก็ให้เขาดันเด็กไปข้างหน้า
เฟิงจื่อหรูตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แม้กระนั้นเขายังไม่ยอมแพ้ เขารู้ว่านับจากนี้เป็นต้นไปเขาจะไม่เป็นเด็กอีกต่อไป เขาต้องยืนเคียงข้า
