องนาง จากนั้นเขาก็ออกไปแจ้งองครักษ์เงาที่อยู่ข้างนอกบอกให้เขาไปบอกให้ทุกคนมารวมกันในห้องสองห้องเพื่อกินอาหาร
เฟิงหยูเองมีบะหมี่มากมายในมิติของนาง พวกเขาทั้งหมดเตรียมโดยพ่อครัวที่คฤหาสน์ นางเห็นว่าพวกเขาเก่งและเก็บอาหารจำนวนมากไว้ในมิติของนาง และสิ่งเหล่านี้จะไม่เติมเต็มโดยอัตโนมัติ หลังจากกินแล้วมันจะหายไป ไม่ใช่เพียงแค่บะหมี่ 10 ชาม โชคดีที่มีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ในมิติ สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ไม่อาจทำให้หมดได้ หลังจากต้มหนึ่งหม้อ นางนำชามออกมา รวม 20 ชาม
เร็วมาก องครักษ์เงารวมตัวกันในสองห้อง ต้องเผชิญกับบะหมี่ที่องค์หญิงได้นำออกมาจากที่ไหนไม่รู้ คนเหล่านี้ไม่ได้ถาม ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม ทุกอย่างที่องค์หญิงมอบให้นั้นดีเสมอ ด้วยกลิ่นหอมนี้มาจากบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ใคร ๆ ก็ไม่อยากกินอาหารที่ทางเรือจัดให้
ทุกคนถือถ้วยบะหมี่กินอย่างมีความสุข เฟิงหยูเองก็นำเอาพายเนื้อที่ได้เตรียมไว้ล่วงหน้ามาวางไว้ให้ทุกคน มีไม่กี่อัน และพวกเขาก็ทำโดยพ่อครัว หลังจากตัดแบ่งพวกเขาทุกคนได้รับพายเนื้อคนละครึ่งอัน
เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่ถูกซื้อมานั้นงงงวยอย่างแท้จริง นางไม่เคยกินอะไรที่ดีเลยในชีวิตนี้ ชั่วครู่หนึ่งนางไม่กล้าขยับตะเกียบ
หวงซวนเห็นว่านางไม่กิน และถามด้วยความสับสน “เจ้าไม่หิวหรือ ? ”
วังซวนพูดไม่ออก นางจะไม่หิวได้อย่างไร ? ดวงตาของเด็กคนนี้กำลังจะเปลี่ยนเป็นสีแดง นางไม่กล้ากิน ดังนั้นวังซวนนางจึงยั