มือนว่าพวกเขาจะมีสุนัขตัวใหญ่ ! ”
“สุนัขตัวใหญ่หรือ ? ” คำถามนี้ถูกถามโดยเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงพร้อมกัน คำถามนี้ทำให้เสมียนหนุ่มตกใจและใบหน้าของเขาซีดเขาไม่กล้าพูดต่อไปอีกแล้ว
เจ้าของคอกม้าเตะเขา “เจ้ากลัวอะไร ! หากพวกเขาบอกให้เจ้าพูดก็พูดออกมา ! คนกลุ่มนั้นดูเหมือนจะไม่เป็นคนดี ตอนนี้คนตรงหน้าเราเป็นคนดี ! ” อันที่จริงเขาไม่สนใจสิ่งต่าง ๆ เช่นคนดี เขาแค่รู้สึกว่าเฟิงหยูเองให้เงินเขามากกว่ากลุ่มก่อนหน้า เขาเห็นด้วยว่าถึงแม้ว่าคนเหล่านี้จะดูเกะกะและเดินทางไปได้เพียงน้อยนิด แต่กริยาท่าทางของพวกเขาดีและพวกเขาสวมใส่เสื้อผ้าเนื้อดี หากเขาดูแลลูกค้าเหล่านี้เป็นอย่างดีเขาจะสามารถทำกำไรได้ดี
ซวนเทียนหมิงมองเห็นหน้าตากะล่อนของเขาในทันที แต่นี่เป็นคนประเภทที่เขามองหา ตราบใดที่มีเงินเขาก็จะได้รับข้อมูลจากเขา แต่เดิมเขาวางแผนที่จะไปที่ค่ายทหาร ดังนั้นเขาจึงไม่นำเงินมามากนักอย่างไรก็ตามพวกเขาเก็บทองคำ เงิน และตั๋วแลกเงินจำนวนมากไว้ในมิติของเฟิงหยูเอง มีห้าหีบที่เต็มไปด้วยทองคำและเงิน หากจะนับตั๋วแลกเงินเพียงอย่างเดียวมีเงินมูลค่าหนึ่งล้านเหรียญเงินที่สามารถใช้ได้อย่างอิสระ
ดังนั้นซวนเทียนหมิงจ้องมองที่เจ้าของคอกม้า และกล่าวว่า “ตราบใดที่พูดความจริง ย่อมได้รับผลประโยชน์เป็นธรรมดา”
เสมียนหนุ่มได้สติขึ้นมาจากการเตะของเจ้าของ รับเงินของเฟิงหยูเองเขายิ้มอย่างมีความสุข และพูดทันทีว่า “คนเหล่านั้นถ
