ือกรงขนาดใหญ่และคลุมด้วยผ้าสีดำ จะมีเสียงของการเคลื่อนไหวที่มาจากภายในเป็นครั้งคราว ข้าได้ยินเสียงตะโกนมาจากข้างใน คนพวกนั้นบอกว่ามันเป็นสุนัขตัวใหญ่ แต่นั่นฟังดูไม่เหมือนสุนัข มันฟังดูเหมือน…คน”
ทันใดนั้นขาของเฟิงหยูเองก็หมดแรงและนางก็เกือบจะล้ม ซวนเทียนหมิงประคองนางและดึงนางเข้าสู่อ้อมกอดของเขา
พวกเขาไม่ได้ถามต่อไปเพราะองครักษ์เงาเน้นไปที่การเลือกม้าเพื่อออกเดินทางทันที วังซวนและหวงซวนไปกับบานซูไปยังร้านค้าใกล้เคียงเพื่อซื้ออาหาร เมื่อพวกเขาออกเดินทางอีกครั้ง เฟิงหยูเองคิดว่านางวางแผนที่จะมาที่เสี่ยวโจวนี้หลายครั้ง นางได้เปิดร้านห้องโถงสมุนไพรและฝึกฝนเด็กเป็นพยาบาล 10 คน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสำนักศึกษาหยุนหลูอยู่ที่นี่ นางต้องการมาทักทายอาจารย์ใหญ่, เย่หร่งเสมอ
น่าเสียดายที่แผนการของนางไม่สามารถติดตามการเปลี่ยนแปลงได้ ในที่สุดเมื่อนางมาถึงเสี่ยวโจว นางไม่มีโอกาสทักทายใครเลย นางต้องวิ่งไปทางเหนืออย่างเร่งรีบ
เห็นได้ชัดว่าศัตรูกำลังพยายามพาพวกเขาไล่ล่าไปทางเหนือ แต่นางไม่รู้ว่าท้ายที่สุดแล้วคืออะไร หากพวกเขาไม่สามารถติดต่อกันได้เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าพวกเขาจะเข้าสู่เฉียนโจว เช่นนั้นพวกเขาจะตกอยู่ในวงล้อม
ในเวลานี้เฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงนั่งบนม้าตัวเดียวกัน ม้าทุกตัวในคอกมีขนาดใหญ่มาก ไม่เหมาะกับขนาดของนาง ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากนอนไม่หลับเป็นเวลาสองวันหนึ่งคืน ซวนเทียนหมิงก็ไม่สบายใ
