นางเปิดประตูแล้วเดินออกไป นางเดินไปที่ราวบันไดตรงขอบดาดฟ้า นางมองไปที่แม่น ้าเป็ง อย่างไรก็ตามนางไม่สามารถผ่อนคลายได้
หวงซวนและวังซวนอยู่ข้าง ๆ เมื่อเห็นคุณหนู ทั้งสองคนออกมา พวกนางรีบตามไป วังซวนถือเสื้อคลุมไว้ในมือที่ซื้อในเมืองและคลุมให้เฟิงหยูเอง จากนั้นนางกล่าวว่า “ลมในแม่น ้าหนาวมากเจ้าค่ะ คุณหนูกลับเข้าห้องเถิดเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองจะนั่งอยู่ในห้องเล็ก ๆ นั้นได้อย่างไร ใจของนางเต็มไปด้วยสิ่งที่เจ้าของคอกม้าในเสี่ยวโจวพูด กรงปกคลุมด้วยผ้าสีดำ เสียงที่มาจากกรงเป็นครั้งคราวนั่นพวกเฉียนโจวบอกว่าเป็นสุนัขตัวใหญ่
นางกำหมัดของนางและทุบลงบนราวบันไดอย่างรุนแรง บัดซบ ! พวกเขาปฏิบัติต่อเฟิงจื่อหรูเหมือนสุนัขและขังเขาไว้ในกรง คนของเฉียนโจวข้าจะให้เจ้าชดใช้เรื่องนี้อย่างแน่นอน ! ผู้ปกครองของเฉียนโจว สักวันหนึ่งเจ้าต้องอยู่ในคุก !
“ลุกขึ้น ! ” ทันใดนั้นเสียงของชายคนหนึ่งมาจากด้านข้าง ทันทีหลังจากนี้เด็กสาวก็เริ่มร้องไห้
ทุกคนหันไปมองและเห็นเด็กสาวนอนอยู่บนดาดฟ้า นางถูกใส่กุญแจมือและใส่ข้อเท้าด้วย และใบหน้าของนางเต็มไปด้วยคราบ เสื้อผ้าของนางขาดรุ่งริ่งและไม่สามารถปกปิดร่างกายของนางได้ เห็นได้ชัดว่าหล่อนล้มลงไป แต่ชายที่มีเคราอยู่ด้านหลังของนางกำลังขยับแส้ในมือแล้วก็ตีนาง ในเวลาเดียวกันเขาก็กล่าวว่า “ลุกขึ้นเร็ว ! ถ้าเจ้าไม่ลุกขึ้นมา ข้าจะหักขาข้างหนึ่งของเจ้า ! ”
นี่เป็นฉากที่แสดงระหว่างเจ้า
