างเอง แม้ว่ามันจะเป็นการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย แต่ก็สามารถมองเห็นได้ ไม่ว่าเจ้าของร่างเดิมจะไม่แยแสอย่างไรนางก็ยังสนิทกับมารดาของนางมาก เมื่อถึงจุดหนึ่งนางก็ปล่อยตัวเองโดยไม่รู้ตัว
เฟิงหยูเองจับมือเหยาซื่อแล้วกล่าวเบา ๆ ว่า “เขาทำไม่ได้ แต่เขาจะไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้ ท่านแม่เป็นคนที่กล้าหาญมาก มีดเล่มนั้นทำให้เขาไม่สามารถมีทายาทได้อีกต่อไป ในฐานะผู้ชาย เขาไร้ค่าแล้ว”
นางใช้น ้าเสียงบรรยายและพูดราวกับว่านางกำลังพูดถึงบางสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับนาง เสียงของนางผ่อนคลายและมันก็มาพร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ
เป่ยจื่อพูดถึงเรื่องนี้เมื่อวานให้นางฟัง ในวันที่นางดื่มที่โรงเตี้ยมครัวเทพนางวิ่งเข้าไปในซวนเทียนหมิงซึ่งเพิ่งกลับมาจากค่ายทหาร ซวนเทียนหมิงเห็นรูปร่างหน้าตาของนางและรู้สึกเป็นทุกข์ ดังนั้นเขาจึงรีบไปที่คฤหาสน์ขององค์หญิงเพื่อสะสางเรื่องนี้กับเหยาซื่อ ซวนเทียนหมิงได้กล่าวถึงสิ่งต่าง ๆ มากมายกับเหยาซื่อ และเขาบอกว่าศิลปะการต่อสู้ของนางได้เรียนรู้จากเขา และเขาได้พบนางในภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือแล้ว ด้วยเหตุนี้จึงไม่น่าแปลกใจที่ความสามารถศิลปะการต่อสู้ของนางนั้นยอดเยี่ยมมาก
เฟิงหยูเองคิดว่าเหตุผลที่เหยาซื่อกลับมาที่ตระกูลเฟิงคือเพื่อฆ่าเฟิงจินหยวน นางคิดอย่างแน่นอนว่าเหยาซื่อจะทวงถามความยุติธรรมสำหรับบุตรของนาง และแก้แค้นให้กับช่วงเวลานั้นในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ แม้ว่านางจะได้รับบ