ห้เสียงดังต่อหน้าเหยาซื่อ ในตอนท้ายนางทำผิดพลาด เมื่อมองไปที่ใบหน้าของเหยาซื่อแล้ว นางก็เรียกไปหามารดาของนาง ในตอนแรกเหยาซื่อมองหน้านางอย่างระมัดระวังและรู้สึกสับสนเล็กน้อย ด้วยใบหน้าที่เหมือนกันถ้าไม่ใช่อาเอง นางเป็นใคร ?
แต่เมื่อคำว่าแม่ เหยาซื่อที่ตกใจก็หายไป นางได้สติขึ้นมาและฟื้นขึ้นมาทันทีส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “ไม่! ข้าเป็นมารดาของนาง ข้าอุ้มท้องนางมาสิบเดือน ข้าจะไม่รู้จักนางได้อย่างไร แม้ว่าเจ้าและนางจะดูเหมือนกันและเจ้าก็มีร่างกายเหมือนกัน… ท้ายที่สุดเจ้าก็ไม่ใช่อาเองของข้า แต่ข้าจะขอบคุณสำหรับการอยู่ในร่างของนาง บางทีนางอาจจะอยู่ในร่างคนอื่นในขณะนี้ ถ้าข้ายอมรับเจ้าตอนนี้ ถ้าอาเองของข้ากลับมา นางจะไม่มีมารดาอีกต่อไป”
เฟิงหยูเองที่กำลังจะพังทลายก็ตกใจ ราวกับว่ามีบางคนเทน ้าเย็นใส่นาง ความเย็นนั้นหนัก และหนักจนนางทนไม่ไหวอีกต่อไป
ในท้ายที่สุดมันเป็นความเชื่อมโยงระหว่างมารดากับบุตรสาว เหยาซื่อนางสังเกตเห็นบางสิ่งหรือไม่?
บุชงเคยยกข้อกังวลนี้มาก่อน เมื่อก่อนนางมีความกังวล แต่หลังจากที่นางค้นพบความสามารถในการเปลี่ยนรูปลักษณ์ของหยูเฉียนหยิน นางรู้ว่าบุชงกำลังสงสัยนางจากมุมมองนั้น อย่างไรก็ตามสำหรับเหยาซื่อนางได้เห็นผ่านใบหน้าและร่างกายของนางและเห็นตัวตนที่แท้จริงของนาง
นางรู้สึกสับสนเล็กน้อย ในท้ายที่สุดนางรู้สึกผิด ทันใดนั้นมีใครบางคนมองเห็นได้ชัดเจน เฟิงหยูเองไม่รู้วิธีอธิบายเร
