รถพูดอะไรได้คำเดียว
เหยาซื่อคุ้นเคยกับการได้เห็นรูปลักษณ์ที่แข็งแกร่งของเฟิงหยูเอง นางไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันหนึ่งที่เฟิงหยูเองอ่อนแอและโดดเดี่ยวเช่นกันดังนั้นนางจึงไม่คิดว่าเฟิงหยูเองกำลังปวดศีรษะจริง ๆ นางคิดว่าเฟิงหยูเองแกล้งทำและพยายามเรียกร้องความเห็นใจ ท่าทางของนางดูจมลงเล็กน้อย และนางพูดอีกครั้งด้วยน ้าเสียงเย็นชา “ข้าบอกไปแล้วว่าข้าจะไม่เปิดเผยเจ้า เจ้ากำลังทำอะไร ? เจ้ายืนยันที่จะบังคับให้ข้าแสดงละครกับเจ้าในฐานะมารดาของเจ้าหรือ ? ข้าไม่สามารถทำได้ ข้าทำไม่ได้จริง ๆ ข้าจะไม่ถามเจ้าว่าอาเองไปไหน ข้าแค่ขอให้เจ้าปล่อยข้าไป”
ยิ่งเฟิงหยูเองได้ยินมากเท่าไร หัวใจของนางก็จะเย็นลงและยิ่งนางรู้สึกสิ้นหวัง ความรู้สึกของการล่มสลายพุ่งออกมาและระงับความเจ็บปวดจากอาการปวดหัวทันที นางไม่รู้ว่านางพบความกล้าหาญจากไหนทันใดนั้นนางก็เงยหน้าขึ้นและจ้องมองที่เหยาซื่อกล่าวเสียงดังว่า“ขอให้หรือ ! ถ้าเจ้าถามข้าจะบอกเจ้า ! ข้าจะบอกเจ้าว่าเฟิงหยูเองตัวจริงเสียชีวิตในกองหลุมศพในภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือ ชายและหญิงจากหมู่บ้านที่น่ารังเกียจนั้นวางยานาง แล้วโยนนางเข้าไปในหลุมศพเพื่อขายนางให้กับหอนางโลมในตอนกลางคืน ! แต่พวกเขาไม่เคยคิดว่าร่างกายของเฟิงหยูเองจะอ่อนแอเกินไป ยานอนหลับที่ปกติจะไม่ฆ่าใครก็กลายเป็นพิษกับนาง นางถูกฆ่าตายโดยชายหญิงคู่นั้น ก่อนจะจากไป นางต้องการให้ข้าแก้แค้นแทนนาง” นางตะโกนใส่เหยาซ
