เมื่อเฟิงเฟินไดพูดว่ากดน ้าให้ตาย มันก็เหมือนกับว่าเด็กเข้าใจสิ่งที่นางพูด เด็กร้องไห้เสียงดังกว่าเดิม เขาเริ่มต่อสู้ในอ้อมกอดของแม่นม แม่นมไม่คิดว่าเด็กแรกเกิดจะมีแรงมากขนาดนี้ ด้วยการดิ้นเพียงครั้งเดียวนางสูญเสียการควบคุมเด็กและลื่น เด็กร่วงจากอ้อมกอดของนางลงบนพื้น
เฟิงเฟินไดเห็นเด็กหล่นลงพื้นและยิ้ม ขณะที่ดวงตาของนางเป็นประกายวาววับ นางเคลื่อนไหวอย่างไม่รู้ตัวเพื่อมองหาอาวุธบางอย่างที่อาจวางอยู่รอบ ๆ มันจะเป็นการดีที่สุดที่จะโยนสิ่งนั้นลงบนพื้นเพื่อให้เด็กตาย
แต่ก่อนที่นางจะพบอะไร เด็กคนนั้นก็ตกลงต ่า ทันใดนั้นแส้ก็มาจากด้านหลังเฟิงเฟินไดและพันรอบตัวเด็ก เมื่อถูกดึงกลับ เด็กก็ตกอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคน
ทุกคนมองและเห็นเฟิงหยูเองยืนอยู่ที่นั่นด้วยท่าทางสงบนิ่ง นางถือแส้ในมือข้างหนึ่งและอีกข้างอุ้มเด็ก นางจ้องมองตรงไปที่เฟิงเฟินได
เฟิงเฟินไดตกใจและโกรธ “เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ? นี่คือเรือนของข้า ! ”ในขณะที่ถามนางมองไปข้างหลังนาง แต่ไม่เห็นองค์ชายห้า, ซวนเทียนหยาน
เฟิงหยูเองตอบกลับ “ข้าเป็นบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ตระกูลเฟิง สถานที่แห่งนี้คือคฤหาสน์เฟิง มีที่ไหนที่ข้าไปไม่ได้บ้าง ? ”
เฟิงเฟินไดโกรธมากขึ้น “เจ้ารู้งั้นหรือว่าเจ้าเป็นบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ตระกูลเฟิง? ข้าไม่เคยได้ยินบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ไม่ช่วยชีวิตบิดาของตัวเอง ! ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “เจ้าคงได้ยินเรื่องนี้แล้วในวันนี้ เจ้าไม่ได้ใ
