มนางว่า “คุณหนูคุณหนูคิดว่าคุณหนูสี่จะแอบทำอะไรกับเด็กคนนั้นหรือไม่เจ้าคะ”
เฟิงหยูเองเคาะหัวนางอย่างไร้ประโยชน์ “ข้าละเลยเรื่องนี้ไปจริง ๆ ส่งผู้คุ้มกันลับไปจับตาดู 1 คน เด็กยังเล็กอยู่ มันจะเป็นการดีที่สุดถ้าหากไม่ถูกเฟิงเฟินไดฆ่าตายอย่างง่ายดาย”
เนื่องจากเหยาซื่อได้รับบาดเจ็บสาหัสและไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ นางจึงอยู่ในคฤหาสน์เฟิงชั่วคราว ไม่ใช่ว่าเฟิงหยูเองไม่คิดที่จะพาเหยาซื่อกลับไป อย่างไรก็ตามด้วยดวงตามากมายที่เฝ้าดู มันง่ายเกินไปที่จะทำผิดพลาด นางจึงทำได้เพียงคอยดูแลนางและเหยาเซียนเท่านั้น นางไม่สามารถพักผ่อนได้ในทันที
ยาชาที่ให้เหยาซื่อนั้นหมดฤทธิ์อีกวัน แต่ความเจ็บปวดจากบาดแผลนั้นยากเกินที่นางจะทนได้ ภายใต้คำแนะนำของเหยาเซียน มีการให้ยาชาอีกรอบ เมื่อนางตื่นขึ้นมาอีกครั้ง นางจะฟื้นขึ้นมาดีกว่าเดิมอย่างมาก
เฟิงจินหยวนตื่นขึ้นมาในคืนที่สอง ซางคังได้ไปดู เมื่อเขากลับมา เขารายงานต่อเฟิงหยูเองว่า “ข้าเห็นการฟื้นตัวของเขาค่อนข้างเร็ว แม้ว่าจะไม่มีความหวังอีกแล้วสำหรับการมีทายาทในชีวิตนี้ แต่แผลที่หน้าท้องส่วนล่างของเขาก็หายเป็นปกติอย่างรวดเร็ว คงมีหมอให้ยาวิเศษแก่เขา”
เฟิงหยูเองไม่สามารถช่วยได้ แต่เมื่อได้ยินเรื่องนี้นางเผยกลิ่นอายเย็นชาออกมา “เฉียนโจวได้ส่งผู้คุ้มกันลับมาเฝ้าเฟิงจินหยวน แม้ว่าพวกเขาจะไม่อยู่ใกล้พอที่จะปกป้องเขาในการนอนหลับของพวกเขา พวกเขาไม่ปล่อยให้เฟิงจินหยวนได้ร
