0 ครั้ง ฮันชิถูกเฆี่ยนจนแทบพรากลมหายใจสุดท้ายของนางไปแล้ว แขนของเขาเหนื่อยล้าจนไม่สามารถยกได้อีกต่อไป เฟิงจินหยวนงงงวย แส้นี้ดูเหมือนจะไม่มีอะไรที่พิเศษ แต่ทำไมมันถึงหนักมาก ? เขาพบว่ามันยากมากที่จะใช้งาน แต่ทำไมแขนเล็ก ๆ ของเฟิงหยูเองจึงใช้งานมันได้อย่างอิสระ ?
เมื่อเห็นว่าเขาถูกวิพากษ์วิจารณ์มาก เจ้าหน้าที่ก็หยิบยกข้อเสนอแนะขึ้นมาว่า “เรื่องนี้ควรถูกปล่อยให้ทางการสอบสวน รวมถึงนักแสดงพวกเขาทั้งหมดควรถูกส่งไปยังทางการ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจ้าเมืองซูจิงหยวนเขาก็รีบเดินไปข้างหน้าพร้อมกับผู้ติดตามที่ติดตามเขาไป พวกเขาจับหัวหย้าหยูและจัดการฮันชิให้ลุกขึ้น พวกเขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับเด็กที่ร้องไห้
เมื่อเฟิงจินหยวนเห็นว่าเจ้าเมืองได้นำผู้ติดตามจากทางการ เขาเริ่มสงสัยว่ามีคนคาดการณ์ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นและเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งนี้
แต่สิ่งที่สามารถทำได้เกี่ยวกับคนที่จงใจวางแผนเรื่องนี้ ? ถ้าอนุของเขาไม่ได้ทำสิ่งที่ไม่สามารถบรรยายได้ ไม่ว่าจะมีคนวางแผนไว้มากแค่ไหนมันก็ไร้จุดหมาย
การที่เด็กคนนี้จะเป็นบุตรใครได้กลายเป็นปัญหา เด็กที่เพิ่งเกิดไม่สามารถส่งตัวไปเข้าคุกได้ ในขณะที่ไม่มีใครรู้ว่าจะทำอย่างไร ไม่มีใครรู้การตัดสินใจที่ถูกต้อง
ในเวลานี้องค์ชายเจ็ด, ซวนเทียนฮั่วผู้ซึ่งยังคงนิ่งเงียบตลอดเวลา ทันใดนั้นก็พูดตัดสินใจเรื่องของเด็กคนนี้ เขากล่าวว่า “เด็กคนนี้เพิ่งเกิดและส่งไปที่นั่นก็ไม่เหมาะ
