สม เนื่องจากตระกูลเฟิงได้เชิญแม่นมมาแล้ว จงดูแลเขาไว้ในตระกูลเฟิง ! ”
“อะไรนะ ? เป็นไปไม่ได้ ! ” เฟิงจินหยวนคัดค้านอย่างไม่รู้ตัว การคัดค้านครั้งนี้เต็มไปด้วยความโกรธ
ซวนเทียนฮั่วเหลือบมองมาที่เขาและรักษากลิ่นอายอันสูงส่งของเขาอย่างไรก็ตามเขาใช้น ้าเสียงที่ไม่สามารถตั้งคำถามได้พูดกับเขาว่า“ท่านเฟิง ท่านแสดงความไม่พอใจกับการตัดสินใจขององค์ชายผู้นี้หรือ? “
หลังจากที่เขาพูดแบบนี้อาจเป็นเพราะมีอำนาจไม่พอ แต่ซวนเทียนหมิงก็ยื่นมือออกไปหาเฟิงจินหยวน เมื่อชี้ไปที่แส้ในมือของเขา เขาชี้นิ้วของเขา “คืนมัน”
การเชื่อฟังองค์ชายของเฟิงจินหยวนต่อองค์ชายเก้านั้นเกือบจะไร้เงื่อนไข และไม่สามารถควบคุมได้ เมื่อเขาชี้นิ้ว อีกฝ่ายก็คืนแส้ทันทีเมื่อแส้กลับไปทันใดนั้นเขาก็ยกมือขึ้นและสะบัดแส้ลงบนพื้น รอยแตกปรากฏขึ้นบนพื้นดินที่แส้ของเขากระแทก “การตัดสินใจก่อนหน้านี้ของพี่เจ็ด องค์ชายผู้นี้เห็นด้วย” เขามองไปที่เฟิงจินหยวน “เจ้ามีข้อโต้แย้งหรือไม่ ? ”
เฟิงจินหยวนอ้าปากของเขา แต่คำพูดที่มาถึงริมฝีปากของเขาไม่สามารถพูดได้ แต่ความโกรธยังคงอยู่ในใจของเขา เขาไม่มีที่ระบายความโกรธนี้ มันกลับกลายเป็นเลือดของเขาที่พุ่งออกมา เขาไม่สามารถหยุดมันได้และกระอักเลือดออกมาจากปากของเขา
หลังจากที่กระอักเลือดออกมาจำนวนมากเช่นนั้น เฟิงจินหยวนก็หมดสติ
“เจ้านายของเจ้าหมดสติ รีบเชิญแพทย์มา” ซวนเทียนหมิงสั่งอย่างเย็นชา จากนั้นเขาก็
