้าพูดก็ไม่ได้หมายความว่ามันไม่ได้เกิดขึ้น ตอนนี้ท่านพ่ออยู่ที่นี่ การขอให้นางได้รับความยุติธรรมสำหรับบุตรสาวของเขาเป็นสิ่งที่ควรทำ นอกจากนี้ทำไมแม่รองฮันจึงปรากฏตัวที่อีกฟากหนึ่งของสะพานในตอนกลางคืน ท่านพ่อไม่ต้องการสอบสวนเรื่องนี้หรือเจ้าคะ ?”
ในขณะที่เฟิงหยูเองพูด นางหันไปจ้องมองเฟิงจินหยวน การจ้องมองนี้เต็มไปด้วยการซักถาม ไม่เพียงแค่นี้นางยังกล่าวอีกว่า “น้องสามขององค์หญิงผู้นี้ ตามที่ทุกคนรู้นางไปราชสำนักพร้อมกับข้า ไม่เพียงแต่นางจะขึ้นราชสำนักเท่านั้น นางยังได้รับพระเมตตาจากเสด็จพ่ออีกด้วยองค์หญิงผู้นี้เชื่อเช่นนี้จะได้รับการปฏิบัติเหมือนสมบัติล ้าค่าโดยบิดาและมารดาโดยไม่คำนึงถึงคฤหาสน์ที่นางอยู่ใช่หรือไม่ ? แต่ทำไมในคฤหาสน์เฟิง นางต้องวิตกกังวลว่านางจะสามารถอยู่รอดในแต่ละวันได้อย่างไร ? ”
คำพูดของเฟิงหยูเองทำให้ทุกคนตกอยู่ในความคิดที่ลึกซึ้ง ผู้คนที่มีสิทธิ์เข้าร่วมในราชสำนักก็จำได้ว่าสมัยราชสำนักตอนเช้าพิเศษ คุณหนูสามจากตระกูลเฟิงเข้าร่วมการพิจารณาคดีในราชสำนัก และฮ่องเต้ทรงเมตตาเด็กผู้หญิงคนนี้ นางเป็นเหมือนเฟิงหยูเองพูด นางจะไม่เป็นสมบัติล ้าค่าในตระกูลอื่นหรือ ? ทำไมนางถึงมีชีวิตที่โชคร้ายเช่นนี้ในคฤหาสน์เฟิง ?
เฟิงหยูเองเยาะเย้ย จากนั้นนางก็ถามเฟิงจินหยวน “ท่านพ่อลองคิดดูถ้าเฟิงเซียงหรูถูกแม่รองฆ่าในคฤหาสน์วันนั้น ฝ่าบาทจะไม่มีรับสั่งให้ท่านสืบสวนเรื่องนี้หรือ ? ”
เหงื่อ
