่อกลับมาได้ บางทีเขาอาจจะได้เห็นแวบแรก”
ทุกคนรู้ทัศนคติของเฟิงหยูเองที่มีต่อฮันชิ พวกเขาไม่แปลกใจกับสิ่งที่นางพูด โดยเฉพาะอย่างยิ่งอันชิ ในขณะที่นางยังจำได้เมื่อเฟิงเซียงหรูตกลงไปในน ้า นางรอ 9 เดือนและนางก็รอวันนี้เพื่อทวงหนี้แค้นนี้ นางต้องทวงหนี้แค้นนี้
บุตรของฮันชิยังไม่เกิดเมื่อท้องฟ้ามืดมิด และเสียงกรีดร้องของนางก็อ่อนแอลง หมอตำแยถือถังที่เต็มไปด้วยเลือดออกมาถังแล้วถังเล่า
ในช่วงเวลานี้เฟิงหยูเองนั่งอยู่บนเก้าอี้ของนาง ขณะดื่มชาและกินขนมอบ นางจะคุยกับเฟิงเซียงหรูหรือพี่น้องเฉิงเป็นครั้งคราว สำหรับเหยาซื่อที่นั่งเฉยๆ นางไม่แม้แต่จะมองนาง
ทุกคนเห็นสิ่งนี้ แต่ไม่มีใครถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ เหยาซื่อกลับมาสู่ตระกูลเฟิงเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกคนรู้สึกแปลกใจ เมื่อเห็นทัศนคติปัจจุบันของเฟิงหยูเองอาจเป็นไปได้ว่ามารดากับบุตรสาวตัดขาดกัน ในขณะที่คนไม่เข้าใจว่าทำไมเหยาซื่อจะทำเช่นนี้
อันชิรู้สึกกังวลเล็กน้อยและขมวดคิ้วของนางแน่นและตึงขึ้น ผ้าเช็ดหน้าในมือของนางบิดมากจนน ้าถูกบีบออกมา นางหวังว่าฮันชิจะสามารถให้กำเนิดบุตรคนนี้ได้ เมื่อถึงเวลาที่จะต้องตรวจเลือด นั่นเป็นเวลาที่ความผิดของฮันชิจะถูกเปิดโปง ไม่อย่างนั้นจะเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้นที่ริมทะเลสาบถ้าเฟิงเซียงหรูไม่มีพยานหรือหลักฐานที่เป็นรูปธรรมใด ๆกับนาง ในฐานะที่เป็นเหยื่อไม่ใช่คนเพียงคนเดียวที่จะเชื่อในสิ่งที่นางพูด ฮันชิมักจะพูดอย่างฉลาดแ
