ละนางก็รู้วิธีที่จะได้รับความรักของเฟิงจินหยวน หากไม่มีหลักฐานที่แท้จริง บางทีบุคคลที่ต้องทนทุกข์ก็คือเฟิงเซียงหรู
ความกังวลของนางถูกเขียนบนใบหน้าของนาง และเฟิงหยูเองมองเห็นได้ชัดเจน แม้แต่เฟิงเซียงหรูก็ดึงแขนเสื้อของนางสองสามครั้ง นางทำให้มารดาและบุตรสาวดูสบายใจ แล้วสั่งให้บ่าวรับใช้ “ไปเรียกท่านพ่อกลับมา ถ้าคอกม้าไม่ยอมปล่อยมา บอกไปว่าองค์หญิงส่งเจ้ามา”
เมื่อได้รับคำสั่ง บ่าวรับใช้จึงรีบออกไปจัดการอย่างรวดเร็ว ประมาณครึ่งชั่วยามต่อมา เฟิงจินหยวนก็รีบกลับมา เขาต้องการที่จะรีบเข้าไปในห้อง แต่ถูกหมอตำแยห้ามไว้ “ใต้เท้าเฟิง เมื่อผู้หญิงกำลังคลอดบุตรผู้ชายจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา มันเป็นข้อห้าม”
เฟิงจินหยวนเห็นถังน ้าเปื้อนเลือดทันทีและถอยกลับด้วยความกลัวจากนั้นเขาก็ถามอย่างใจจดใจจ่อ “ทำไมจึงมีเลือดมากมายขนาดนี้เด็กอยู่ที่ไหน เด็กแข็งแรงหรือไม่ ? ”
เขาเป็นห่วงเด็กมาก สำหรับเขาแล้ว ฮันชินั้นเป็นเรื่องรอง ในเวลาเช่นนี้ถ้ามีมารดาและเด็กเพียงคนเดียวที่รอดชีวิต เฟิงจินหยวนเลือกที่จะปกป้องบุตรอย่างแน่นอน
แต่หมอตำแยส่ายหน้าและทำท่าช่วยไม่ได้โดยกล่าวว่า “ใต้เท้าเฟิงเตรียมใจด้วย อนุฮันนั้นไม่ได้ให้กำเนิดหลังจากครบกำหนดคลอดร่างกายของนางอ่อนแอเกินไป และยากที่จะบอกว่าเด็กสามารถเกิดมาได้หรือไม่”
เฟิงจินหยวนตัวแข็งทื่อทันที ก่อนที่เขาจะสามารถตอบสนองได้ เขาเห็นอันชิยืนขึ้นและรีบไปที่ด้านข้างเฟิงจิ
