เขา “เรื่องนี้ไม่สามารถพิจารณาได้ว่าเป็นการขัดพระราชโองการของฮ่องเต้ เจ้าหยุดพูดเรื่องเหลวไหลได้แล้ว ! ”
“เหลวไหลงั้นหรือ ? ” เสียงของเฟิงหยูเองดังขึ้นเล็กน้อย น ้าเสียงของนางดูงุนงง “ท่านพ่อ อาจเป็นได้หรือไม่ที่ท่านไม่ต้องการให้เฟิงจื่อหรูไปสำนักศึกษาอีกต่อไป ? อาจารย์ของเฟิงจื่อหรูเป็นอาจารย์ใหญ่ของสำนักศึกษาหยุนหลู่ แม้แต่ฮ่องเต้ก็ยอมรับเขาเป็นศิษย์น้อง แต่ท่านต้องการบังคับให้เฟิงจื่อหรูอยู่ในคฤหาสน์เฟิง ไม่อนุญาตให้เขาเข้าสำนักศึกษาอีกต่อไป หากสิ่งนี้ไม่ได้ท้าทายพระราชโองการของฮ่องเต้แล้ว มันคืออะไร ? ”
เฟิงจินหยวนตกใจแล้วหัวเราะเยาะพูด “ข้าไม่ได้บอกว่าข้าจะไม่ยอมให้เฟิงจื่อหรูไปสำนักศึกษา”
เฟิงหยูเองยิ่งงงมากขึ้น นางมองเหยาซื่อที่ตะลึงงันโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากนั้นเขาถามว่า “เนื่องจากท่านอนุญาตให้เฟิงจื่อหรูไปเรียนต่อ แต่ท่านกำลังพูดจาข่มขู่ท่านแม่ของข้าให้กลับไปที่คฤหาสน์เฟิง ? อีกไม่นานเฟิงจื่อหรูจะกลับเสี่ยวโจวแล้ว ตลอดระยะเวลา 1 ปี เขาไม่สามารถกลับมาได้หลายครั้ง ท่านแม่จะต้องกลับไปที่คฤหาสน์เฟิงเพื่อปกป้องบุตรชายของนางเช่นนั้นหรือ”
คำพูดของเฟิงหยูเองปลุกเหยาซื่อให้ตื่นขึ้นมาในทันที นางตกตะลึงและถามเฟิงจินหยวนว่า “อะไรคือจุดประสงค์ที่อยู่เบื้องหลังการหลอกลวงให้ข้ากลับไป ? ”
ด้วยเหตุที่เขาถูกเปิดโปง ใบหน้าของเฟิงจินหยวนเปลี่ยนเป็นสีแดงและขาว มันเป็นภาพที่สวยงามอย่างแท้จริง เขาก
