ระแอมแล้วก็หยุดพูดอยู่ครู่หนึ่ง “ข้าอยากแต่งงานกับมารดาของเจ้าอีกครั้ง นั่นไม่เป็นไรใช่หรือไม่ ? ข้าคิดถึงนาง มันไม่ดีหรอกหรือ ? ”
เมื่อคำพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา ไม่ต้องพูดถึงเฟิงหยูเอง แม้แต่เหยาซื่อก็หัวเราะ ขณะที่หัวเราะ นางมองไปที่เฟิงจินหยวนราวกับว่านางกำลังมองคนโง่ แต่นางรู้สึกว่าตัวนางเองก็เป็นคนโง่เช่นกัน ถ้าไม่ใช่เพราะเฟิงหยูเองมา นางเกือบจะถูกหลอก เฟิงจื่อหรูจำเป็นต้องไปสำนักศึกษา ระยะเวลาการศึกษานี้จะใช้เวลานานหลายปี และสำนักศึกษาอยู่ในเสี่ยวโจว แม้ว่าเฟิงจื่อหรูจะถูกเฟิงจินหยวนพากลับไปที่คฤหาสน์เฟิง เด็กคนนั้นจะใช้เวลาในคฤหาสน์เฟิงกี่วัน เขาจะต้องออกจากเมืองหลวงเพื่อไปสำนักศึกษาหรือไม่ เห็นได้ชัดว่าเฟิงจินหยวนใช้กลยุทธ์เหล่านี้เพื่อพานางกลับไป เหยาซื่อมั่นใจว่าเฟิงจินหยวนมีแรงจูงใจบางอย่างที่ซ่อนเร้นสำหรับการกระทำเหล่านี้ เพราะนางรู้จักเฟิงจินหยวนมาก คนผู้นี้ไม่เคยทำอะไรโดยไม่มีแรงจูงใจ ทุกคำที่เขาพูดและทุกสิ่งที่เขาทำจะมีเป้าหมายบางอย่าง คราวนี้ก็เหมือนกัน
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เหยาซื่อถามว่า “พูดมา เป้าหมายของเจ้าคืออะไร ? ”
เฟิงจินหยวนโกรธมากจนดวงตาของเขาแทบจะยิงไฟออกมาได้อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถพูดคำใดคำหนึ่งได้
เฟิงหยูเองมองไปที่บุคคลนั้นที่อยู่ตรงหน้านาง และรู้สึกว่าเฟิงจินหยวนดูแก่เกินไป เขาเพิ่งอายุ 35 แต่ดูเหมือนว่าเขาจะอายุใกล้ 40 แล้วโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่
