ายังคงกลัวว่าคุณหนูของเจ้าจะถูกคนอื่นทำร้ายอีกหรือ ? ”
หวงซวนต้องการพูดอีกเล็กน้อย แต่ก็ถูกหยุดโดยวังซวน ในท้ายที่สุดนางสงบและฉลาดกว่าหวงซวน นางจึงกล่าวว่า “คุณหนูทำถูกต้อง ไม่ว่าเขาจะทำอะไร คนที่จะพ่ายแพ้ก็คือเขา ไม่จำเป็นที่เราจะต้องกลัว”จากนั้นนางพูดกับเฟิงหยูเอง “คุณหนูไม่ต้องเป็นห่วง ข้าจะไปพบเจ้าเมืองด้วยตัวเองเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมเพราะนางดึงเฟิงจื่อหรูเข้าไปในห้องของนาง เฟิงจื่อหรูเห็นว่าพี่สาวของเขาไม่ได้เรียกให้ใครส่งเขากลับไปที่เรือนของเขา ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าพี่สาวของเขามีบางอย่างที่จะพูดกับเขาหรือนางแค่หวังว่าจะมีใครบางคนอยู่กับนาง
เฟิงหยูเองกำลังคิดถึงเรื่องหลัง นางแค่รู้สึกว่างเปล่าและหวังว่าจะมีใครสักคนที่จะให้กำลังใจนาง ในความเป็นจริงมันจะดีที่สุดถ้าซวนเทียนหมิงหรือเหยาเซียนมาหานางในเวลานี้ โชคไม่ดีที่ซวนเทียนหมิงไปที่ค่ายทหาร และเหยาเซียนใช้เวลาช่วงกลางวันที่ร้านห้องโถงสมุนไพร และแทบจะไม่ได้อยู่บ้านในตอนกลางวัน
นางดึงเฟิงจื่อหรูเข้ามากอดนางซักพัก หลังจากที่นางปล่อยเขาไป นางถามว่า “จื่อหรู เจ้ารู้สึกว่าข้าทำอะไรท่านพ่อเกินไปหรือไม่ ? ”
เฟิงจื่อหรูส่ายหัวทันที “แม้ว่าข้าจะไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง แต่คนที่พี่สาวส่งมาเพื่อปกป้องข้า บอกข้าเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ เฟิงจื่อหรูไม่เชื่อว่าพี่ใหญ่ทำอะไรกับท่านพ่อ ข้ารู้สึกว่าท่านพ่อหาเรื่องเอง ทุกสิ่งเป็นสิ่งที่
