ตำมค ำสั่งของเฟิงหยูเอง วังซวนน ำทหำรกลับมำอย่ำงรวดเร็ว ครำวนี้พวกเขำรีบตรงเข้ำไปในห้องโถงและจับเฟิงจินหยวนทันที
เฟิงจินหยวนก ำลังจะล่มสลำย เขำตะโกนเสียงดัง “ข้ำเป็นบิดำของเจ้ำ! ข้ำเป็นหัวหน้ำตระกูลเฟิง ! ถ้ำข้ำตำยเจ้ำจะได้ประโยชน์อะไร”
เฟิงหยูเองส่ำยหัวของนำง “ไม่มีประโยชน์ แต่ถ้ำเจ้ำตำย เรำก็สำมำรถมีชีวิตต่อไปได้ แต่ถ้ำเรำอนุญำตให้เจ้ำมีชีวิตต่อไป เรำทุกคนก็จะตำยไปพร้อมกับเจ้ำ”
ค ำพูดของนำงเล่นลิ้นนิดหน่อย แต่ผู้คนก็ยังสำมำรถเข้ำใจได้ ในโลกนี้ไม่มีก ำแพงที่ไม่รั่วไหล ถ้ำเฟิงจินหยวนพำซูจิงเข้ำมำในคฤหำสน์ มันจะถูกเปิดเผยไม่ช้ำก็เร็ว ในเวลำนั้นตระกูลเฟิงจะไม่สำมำรถแก้ตัวได้
ในตระกูล สิ่งต่ำง ๆ ได้พัฒนำมำถึงจุดนี้แล้ว ควำมจริงแล้วไม่มีใครที่จะยืนเคียงข้ำงเฟิงจินหยวน อย่ำงไรก็ตำมยังมีเฟิงเฟินได แม้ว่ำนำงจะไม่สำมำรถยอมรับเรื่องนี้ได้ แต่นำงก็ยังรู้สึกโกรธแค้นแทนแม่รองของนำง ถ้ำเฟิงจินหยวนถูกพำตัวไปจริง ๆ สิ่งแรกที่นำงคิดคือกำรแต่งงำนของนำง นำงกลัวว่ำกำรหมั้นที่ได้ตกลงกันด้วยควำมยำกล ำบำกจะกลำยเป็นโมฆะ และนำงกลัวยิ่งกว่ำนั้นว่ำนำงจะไม่มีตระกูลเฟิงที่ต้องพึ่งพำ แม้ว่ำองค์ชำยห้ำจะแต่งงำนกับนำง นำงก็ไม่มีควำมสำมำรถที่จะยืนหยัดอยู่ได้ด้วยตนเอง
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เฟิงเฟินไดก็ก้ำวไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็วแล้วพูดเสียงดังว่ำ “เจ้ำไม่สำมำรถพำท่ำนพ่อไปได้”
เฟิงจินหยวนเกือบร้องไห้ เขำไม่เคยสนับสนุน
