ชั่วร้ำยที่เหลือของเฉียนโจว พวกเขำพบว่ำมีหญิงสำวคนหนึ่งที่มำกับคังอี้ที่หำยไป หลังจำกสอบถำมมันก็บอกว่ำบ่ำวรับใช้ถูกคังอี้ตีจนตำยเพรำะควำมผิดหลำยเดือนก่อนหน้ำนี้ ในเวลำนั้นไม่มีใครคิดอะไรเลย เจ้ำนำยที่ตีบ่ำวรับใช้จนตำยอำจไม่เป็นปกติอีกต่อไป ยิ่งไปกว่ำนั้นมันเป็นบ่ำวรับใช้จำกเฉียนโจว อย่ำงไรก็ตำมด้วยเหตุผลบำงอย่ำง ท ำไมมีปมในใจที่ข้ำไม่สำมำรถก ำจัดได้ ? ”
นำงพูดเรื่องนี้รำวกับว่ำนำงก ำลังพูดถึงชีวิตประจ ำวัน เฟิงหยูเองมองไปที่เฟิงจินหยวนและพบว่ำใบหน้ำของเฟิงจินหยวนนั้นซีดมำก และมือของเขำสั่นไม่สำมำรถควบคุมได้
เฟิงหยูเองม้วนมุมปำกของนำงเป็นรอยยิ้มแล้วถำมจุนม่ำน “เป็นแค่บ่ำวรับใช้ ท ำไมท่ำนแม่ถึงน ำเรื่องนี้ขึ้นมำ ? ”
จุนม่ำนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่ำวว่ำ “ข้ำเข้ำมำในคฤหำสน์เฟิงหลังคังอี้ หลังจำกที่เรำมำถึงคฤหำสน์เฟิง เรำก็ไม่ได้สนใจบ่ำวรับใช้ที่อยู่ข้ำง ๆ นำงมำกนัก เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ข้ำจ ำไม่ได้ว่ำมีใครหำยไป แต่…ข้ำได้ยินบำงครั้งท่ำนพี่เรียกชื่อขณะที่ฝัน ดูเหมือนว่ำจะเป็น… ”
“ซูจิง” จุนเหม่ยพูดต่อประโยคของนำง “ท่ำนพี่ก็ได้ยินชื่อนี้ด้วยหรือ ? ”
จุนม่ำนพยักหน้ำ “ใช่ ซูจิง ตอนแรกข้ำไม่ได้คิดอะไรมำก ท้ำยที่สุดแม้ว่ำท่ำนพี่จะมีสหำยสนิทผู้หญิงอยู่ข้ำงนอก แต่ก็ไม่มีอะไรส ำคัญ แต่ด้วยเหตุผลบำงอย่ำงผู้หญิงคนนั้นจำกเฉียนโจว บำงทีข้ำอำจจะคิดถึงมัน”
ควำมกลัวในหัวใจของเฟิงจินหยวนได้ถึงระดับห
