่ได้เรียกนำงว่ำองค์หญิงเพรำะรู้ว่ำกลัวว่ำคนเหล่ำนี้จะแพร่กระจำย ถ้ำนำงเรียกองค์หญิงจะเป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ข่ำวลือจะแพร่กระจำยไปทั่วเมืองหลวงโดยบอกว่ำองค์หญิงจี่อันก ำลังใช้อ ำนำจของนำงในทำงที่ผิด และดูถูกฮูหยินใหญ่ตระกูลของนำง
เฟิงหยูเองไม่ได้คิดถึงสิ่งนั้น นำงได้ยินเพียงว่ำเฟิงจินหยวนน ำเงินไปและเหลือไว้เพียง 80 เหรียญเงินเพื่อท ำพิธีศพ ควำมโกรธในทรวงอกของนำงเริ่มกระพือขึ้นมำ
เฟิงจินหยวนไม่คิดว่ำเฟิงหยูเองจะนับตั๋วแลกเงินที่นำงให้ไว้กับเขำ เขำไม่คิดว่ำจุนม่ำนจะเปิดเผยเรื่องนี้ต่อหน้ำคนเหล่ำนี้ทั้งหมด เขำรู้สึกอับอำยเล็กน้อยและไม่กล้ำมองเฟิงหยูเอง
คนท ำโลงศพวัยกลำงคนยืนอยู่กับที่ เขำกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับวิธีกำรขอเงินนี้ ร้ำนเฉินไคเปิดมำนำนแล้วและนี่เป็นครั้งแรกที่เขำประสบปัญหำนี้
โชคดีที่เฟิงหยูเองไม่ต้องกำรที่จะสร้ำงปัญหำให้กับธุรกิจของเขำ ดังนั้นนำงเลิกจ้องมองเฟิงจินหยวนและดึงตั๋วแลกเงิน 600 เหรียญเงินออกมำจำกแขนเสื้อของนำง “นี่คือเงินค่ำโลงศพ รับมันไป” นำงมอบตั๋วแลกเงินให้และให้เขำจำกไป
ก่อนที่คนผู้นั้นจะจำกไป เขำมองเฟิงจินหยวนอย่ำงดูถูกเหยียดหยำมท ำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกละอำยใจมำกยิ่งขึ้น
เขำต้องกำรกลับไปที่คฤหำสน์ แต่ก็ชัดเจนว่ำเฟิงหยูเองไม่ต้องกำรปล่อยเขำไป บำงคนไม่ยอมรับควำมมีน ้ำใจของนำงเมื่อเสนอจึงไม่จ ำเป็นที่นำงจะต้องใจดีด้วย เขำไม่ได้เลือกที่จะบังคับให้นำงจ่ำยค่ำ
