ถ้ำเฟิงหยูเองได้ยินเสียงตะโกนนี้ นำงจะต้องดูถูกเขำว่ำไม่เป็นมืออำชีพเฟิงจินหยวนผู้นี้ไม่เข้ำใจแม้แต่ตรรกะของ “กำรสังเกตอย่ำงเงียบ ๆ เมื่อเห็นปัญหำ” เมื่อเสียงตะโกนดังมำ เสียงฝีเท้ำมำจำกสวน ก่อนที่เขำจะตอบโต้ ในสวนก็เงียบสงบ
เฟิงจินหยวนเริ่มสงสัยและในที่สุดก็คิดจะออกไปดู แต่หลังจำกเขำมำถึงสวน เขำไม่พบใครเลย
เขำรู้สึกไม่สบำยใจเล็กน้อย และเรียกบ่ำวรับใช้ทันที “ตรวจค้นบริเวณนี้อย่ำงระมัดระวัง” จำกนั้นเขำก็เพิ่มควำมเร็วในกำรเดินไปที่สนำมหน้ำบ้ำน หลังจำกพบเฮ่อจงถำมว่ำ “วันนี้มีคนแปลกมำมำด้วยหรือ ? ”
เฮ่อจงพยักหน้ำโดยไม่ได้คิดมำกเกินไป “ครำวที่แล้วไม่ใช่ว่ำนำยท่ำนบอกให้ทุกคนที่อยำกมำงำนศพเข้ำมำได้หรอกหรือขอรับ ? เนื่องจำกผู้คนไม่มีภูมิหลังที่ส ำคัญ ยำมเฝ้ำประตูจึงไม่สอบถำมชื่อของพวกเขำพวกเขำได้รับอนุญำตให้เข้ำมำตรำบใดที่พวกเขำมอบของก ำนัลขอรับ”
ในระหว่ำงงำนศพ ผู้คนไป ๆ มำ ๆ และเฟิงจินหยวนเข้ำใจสิ่งนี้ แต่ค ำพูดจำกเขำท ำให้เขำรู้สึกเล็กน้อย เขำเริ่มคิดกับตัวเอง แต่ไม่สำมำรถคิดอะไรออกมำได้
เฮ่อจงเห็นว่ำมีบำงอย่ำงผิดปกติ และถำมว่ำ “นำยท่ำน มีคนที่น่ำรังเกียจเข้ำมำหรือขอรับ ? ”
เฟิงจินหยวนโบกมือ “ไม่เป็นไร พรุ่งนี้งำนจะด ำเนินกำรต่อไป ไม่อนุญำตให้มีบุคคลเข้ำมำหลังอำหำรเย็น ปิดประตูคฤหำสน์”
“ขอรับ นำยท่ำน จะท ำอย่ำงไรถ้ำคุณหนูรองมำทำงด้ำนนี้ในตอนกลำงคืน ? นำงเพิ่งไปกับคุณหนูสำมกลับไปที่คฤ… เอ่