ี่เกิดขึ้นในสนำมรบไม่ใช่เรื่องเล็ก พรสวรรค์ซำงคังอยู่ที่กำรผ่ำตัด หำกให้เขำอยู่ในเมืองหลวงนั้นเป็นกำรสูญเสียประสิทธิภำพ”
ฉิงหยูไม่คัดค้ำน แต่เหยำเซียนกล่ำวว่ำ “ไม่ต้องห่วงหรอก ในเมื่อข้ำมำถึงเมืองหลวงแล้ว ข้ำไม่มีควำมตั้งใจที่จะกลับไปที่หวำงโจว ข้ำจะดูแลเมืองหลวงด้วยตนเอง”
ด้วยเหยำเซียนพูดแบบนี้ เฟิงหยูเองและฉิงหยูก็สบำยใจ เดิมทีร้ำนห้องโถงสมุนไพรเป็นสินเดิมที่ตระกูลเหยำมอบให้กับเหยำซื่อ เหยำเซียนเป็นหมอหลวงและเขำได้รับกำรยกย่องจำกคนอื่นให้เป็นหมอเทวดำหำกเขำควบคุมห้องโถงสมุนไพร ไม่มีอะไรที่จะดีไปกว่ำนี้แล้ว
ฉิงหยูถำมเฟิงหยูเอง “คุณหนูวำงแผนจะออกเดินทำงเมื่อไหร่เจ้ำคะ ? ”
เฟิงหยูเองคิดเล็กน้อย “ไม่เกินห้ำวัน หลังจำกที่ข้ำจัดกำรเรื่องต่ำง ๆที่นี่ ข้ำจะไปค่ำยทหำร มันจะเป็นเช่นเดียวกับที่ผ่ำนมำ หำกมีสิ่งใดเกิดขึ้นให้ไปหำข้ำที่ค่ำยทหำร นอกจำกนี้จับตำดูบัญชีของร้ำนค้ำ เจ้ำต้องไม่ลดระดับลง หำกเจ้ำมีโอกำส เจ้ำต้องไปดูที่มณฑลจี่อัน ไม่ช้ำก็เร็วจ ำเป็นต้องเปิดร้ำนห้องโถงสมุนไพรที่นั้น หำกเจ้ำพบโอกำสที่ดีก็เปิดได้เลย”
หลังจำกจัดกำรเรื่องเหล่ำนี้ เหยำเซียนและฉิงหยูไปที่ร้ำนห้องโถงสมุนไพรเพื่อพูดคุยกับวังหลิน มีเพียงเฟิงหยูเองและเฟิงเซียงหรูเท่ำนั้นที่ยังคงอยู่ในห้อง นำงมองเฟิงเซียงหรูจ้องที่นำง และอดไม่ได้ที่จะหัวเรำะแล้วกล่ำวว่ำ “ถ้ำเจ้ำมีอะไรอยำกจะพูดก็พูดออกมำ ! หลังจำกสรุปงำนศพของท่ำนย่ำใน
