วันพรุ่งนี้ เจ้ำจะต้องติดตำมท่ำนปู่ และฉิงหยูไปที่ร้ำนห้องโถงสมุนไพร นี่จะเป็นกำรช่วยเหลือครั้งใหญ่ ข้ำไม่อยู่ในเมืองหลวง ดังนั้นเรื่องที่เรือนฝำกเจ้ำดูแลด้วย”
จิตใจของเซียงหรูหวั่นไหว ยืนอยู่หน้ำเฟิงหยูเองรำวกับว่ำพวกเขำกลับมำเมื่อพวกเขำยังเด็ก พี่สำวคนนี้เป็นบุตรสำวของฮูหยินใหญ่และนำงก็ค่อนข้ำงห่ำงเหิน คนที่นำงชอบมำกที่สุดคือพี่รองนี้ แต่พี่รองของนำงมีบุคลิกเย็นชำและนำงก็ไม่ค่อยพูด แต่ในขณะเดียวกันควำมสำมำรถของพี่รองของนำงก็ยิ่งน่ำทึ่งขึ้นเรื่อย ๆ นำงเปล่งประกำยยิ่งขึ้นกว่ำเดิม ยืนอยู่ต่อหน้ำนำง เฟิงเซียงหรูไม่มีค ำขอใด ๆ นำงแค่หวังว่ำนำงจะได้ติดสอยห้อยตำมพี่รองตลอดชีวิต นั่นจะเป็นสิ่งที่ดี
นำงยิ้มอย่ำงอำย ๆ และกล่ำวว่ำ “เซียงหรูอยำกจะขอบคุณพี่รองฮ่องเต้ทรงเมตตำข้ำเช่นนี้ ข้ำรู้ดีเพรำะฝ่ำบำททรงเห็นแก่พี่รอง ข้ำไม่รู้ว่ำควรขอบคุณพี่รองอย่ำงไรดีส ำหรับควำมเมตตำนี้” นำงโค้งค ำนับและประสำนมือรำวกับว่ำนำงตั้งใจแน่วแน่มำก จำกนั้นนำงก็เงยหน้ำขึ้นแล้วพูดว่ำ “พี่รอง เซียงหรูจะไม่แต่งงำนกับองค์ชำยเจ็ด ! “