นนี้ แต่เนื่องจำกฮ่องเต้ถำมสิ่งนี้ นำงก็ยังกล่ำวต่อไปว่ำ “ลูกสะใภ้ประสงค์จะยื่นเรื่องร้องเรียนเจ้ำค่ะ ! ”
ฮ่องเต้เหลือบมองและดูสงวนท่ำที อย่ำงไรก็ตำมเขำมีควำมสุขอยู่ข้ำงใน ดี ! มีอะไรที่สนุกสนำนให้เขำท ำอีกครั้ง เขำโน้มตัวไปข้ำงหน้ำเล็กน้อย และถำมด้วยควำมเร่งด่วนเล็กน้อย “เกี่ยวกับใคร ? ”
เฟิงหยูเองก้ำวไปข้ำงหน้ำ “องค์หญิงหกแห่งซงซุย, หลี่เฉียนหยินเพคะ! ”
“โอ้ ? ” ฮ่องเต้ยกมุมปำกของเขำเผยให้เห็นรอยยิ้มชั่วร้ำยคล้ำยกับที่ซวนเทียนหมิงมี จำกนั้นเขำถำมว่ำ “องค์หญิงหกแห่งซงซุย ? นำงอยู่ในรำชวงศ์ต้ำชุนหรือไม่ ? นำงท ำให้ลูกสะใภ้ขุ่นเคืองหรือ ? ”
ซวนเทียนหมิงมองไปที่บิดำของเขำและพูดกับตัวเอง เขำไม่เชื่อว่ำชำยแก่ผู้นี้จะไม่สืบเรื่องผู้หญิงที่จู่ ๆ ก็ปรำกฏกำยขึ้นข้ำง ๆ ซวนเทียนฮั่ว
แต่ฮ่องเต้แสร้งท ำเป็นไม่รู้เรื่อง ดังนั้นเขำจึงไม่สำมำรถเปิดเผยได้อย่ำงง่ำยดำย จำกนั้นเขำก็ได้ยินเฟิงหยูเองกล่ำวว่ำ “เพคะ มันไม่ชัดเจนว่ำองค์หญิงซงซุยผู้นี้มีเป้ำหมำยอะไรในขณะที่นำงใช้ชื่อหยูเฉียนหยินเข้ำสู่เมืองหลวงของรำชวงศ์ต้ำชุน หลำยวันที่ผ่ำนมำนำงใช้ยำพิษฆ่ำท่ำนย่ำของลูกสะใภ้เสียชีวิต นำงฆ่ำคนโดยปรำศจำกเหตุผล เสด็จพ่อลูกสะใภ้ได้รับควำมรักจำกท่ำนย่ำและอยู่ใกล้กับท่ำนย่ำ ท่ำนย่ำได้รับบำดเจ็บและเสียชีวิต และลูกสะใภ้รู้สึกเศร้ำใจมำก เสด็จพ่อได้โปรดสนับสนุนลูกสะใภ้ด้วยเพคะ ! ”
เมื่อนำงพูดจบนำงก็คุกเข่ำด้วยใบหน้ำ