เศร้ำ ๆ
ขุนนำงทุกคนเหงื่อตก ใครจะไม่รู้ว่ำเฟิงหยูเองและตระกูลเฟิงเข้ำกันไม่ได้เลย ! ใครจะไม่รู้ว่ำท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำตระกูลเฟิงมีควำมล ำเอียงและโลภมำก ! กำรพูดว่ำย่ำ และหลำนอยู่ใกล้ชิดกัน นั่นไม่ใช่เรื่องไร้สำระหรอกหรือ อย่ำงไรก็ตำมเนื่องจำกเฟิงหยูเองกล่ำวเช่นนี้จึงไม่ใช่เรื่องที่พวกเขำจะปฏิเสธ องค์หญิงหกแห่งซงซุยมำถึงรำชวงศ์ต้ำชุนอย่ำงไรก็ตำมนำงไม่ได้ท ำตำมขั้นตอนที่เหมำะสมเพื่อเข้ำสู่พระรำชวังนำงแฝงตัวเข้ำมำในเมืองหลวงและวำงยำพิษฮูหยินผู้เฒ่ำตระกูลเฟิงซงซุยก ำลังท ำอะไรกันแน่ ?
อันที่จริงเรื่องควำมวุ่นวำยในเมืองหลวงซวนเทียนฮั่วได้บอกฮ่องเต้เกี่ยวกับเรื่องหยูเฉียนหยินแล้ว และนำงถูกขังไว้ในคุกที่ภูเขำ เพียงแต่ว่ำนำงยังไม่ถูกตัดสิน ฮ่องเต้รู้ว่ำเฟิงหยูเองจะไม่ยอมปล่อยให้คนผู้นี้ไปง่ำย ๆ เขำยังรอให้เฟิงหยูเองใช้ควำมคิดริเริ่มเพื่อน ำมันขึ้นมำ นำงน ำเรื่องนี้ขึ้นกรำบทูลในวันนี้ เขำอยำกรู้อยำกเห็นอย่ำงแท้จริงว่ำเฟิงหยูเองต้องกำรจัดกำรกับมันอย่ำงไร ดังนั้นเขำจึงคิดค ำพูดของเฟิงหยูเองและกล่ำวว่ำ “แน่นอน ! ข้ำสนับสนุนเจ้ำ ! องค์หญิงแห่งรัฐบริวำรเข้ำมำในรำชวงศ์ต้ำชุนของข้ำอย่ำงลับ ๆ และกล้ำที่จะท ำอันตรำยต่อท่ำนย่ำขององค์หญิง นี่เป็นควำมผิดใหญ่หลวง อำเอง บอกข้ำมำว่ำต้องกำรให้ข้ำท ำอย่ำงไร ? ”
เฟิงหยูเองมองฮ่องเต้และรอยยิ้มชั่วร้ำยปรำกฏบนใบหน้ำของนำง“ฮ่องเต้ซงซุย และรำชวงศ์ต้ำชุนมีควำมสัมพันธ
