หลังจากที่ฮ่องเต้กล่าวว่า “เจ้าสามารถขอบคุณได้” เสนาบดีและแม่ทัพปิงหนานทั้งคู่ก็เดินไปข้างหน้า และคุกเข่าที่ข้างเฟิงหยูเองและซวนเทียนเก้อ ทั้งสองคนกล่าวพร้อมเพรียง “ขอบพระทัยสำหรับพระเมตตาของฝ่าบาทพะยะค่ะ” ต่อจากนี้ซวนเทียนเก้อกล่าวว่า “ตระกูลเป่ยไม่ได้มีใครอยู่ในราชสำนัก ดังนั้นข้าจะเดินทางไปแจ้งเรื่องนี้ด้วยตัวเองเพคะ!” เมื่อฮ่องเต้พยักหน้า นางยืนขึ้นและยิ้มให้เฟิงหยูเอง จากนั้นจึงออกจากห้องโถงสวรรค์
เฟิงหยูเองและอีกสองคนยืนขึ้น และกลับไปยังที่ของตนเอง เฟิงเซียงหรูรู้สึกงุนงงอย่างสมบูรณ์จากสิ่งที่นางเคยได้ยิน เมื่อพี่รองของนางเดินกลับมาด้านข้างของนาง นางก็ได้สติขึ้นมา มีเพียงไม่กี่คำจากฮ่องเต้ พี่รองของนางได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากองค์หญิงแห่งมณฑลขั้นสองไปเป็นองค์หญิงขั้นหนึ่ง และได้รับพระราชทานที่ดินเพิ่มเติม มันมากแค่ไหน ? นางได้ยินมาว่ามันใหญ่กว่าเมืองหลวง
สวรรค์ นี่คือสิ่งที่เป็นตำนานอย่างแท้จริง !
เฟิงเซียงหรูยืนอยู่ในที่ว่างและนางก็เริ่มใจลอยไปคิดถึงเรื่องนี้ เมื่อนางคิดมากขึ้นนางรู้สึกว่าบรรยากาศดูเหมือนจะแปลกไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่าทุกคนหันมามองนางและมีคนดึงแขนเสื้อของนาง
นางตกใจ จากนั้นนางก็ได้ยินบางคนพูดอย่างเงียบ ๆ “เกิดอะไรขึ้นกับบุตรของตระกูลเฟิง ? ไม่มีใครได้ยินฮ่องเต้เรียกพวกนางหรือ”
เฟิงหยูเองเตือนนางอย่างไร้ประโยชน์ “เสด็จพ่อเรียกเจ้า”
น่องของเฟิงเซียงหรูกราชับขึ้นอ
