ีกครั้ง ขณะที่นางถามเฟิงหยูเองอย่างประหม่า “ข้าควรทำอย่างไรดีเจ้าค่ะ ? ”
เฟิงหยูเองชี้ไปที่กลางห้องโถง “เดินไปที่นั่นแล้วคุกเข่า”
เฟิงเซียงหรูพยักหน้าขณะที่นางล่องลอยไป ตลอดทางนางยังเซไปมาสองสามครั้งทำให้เฟิงหยูเองตกใจกลัวจนเกือบจะไปประคองนาง
ฮ่องเต้เฝ้าดูบุตรสาวคนที่สามของตระกูลเฟิงและคำรามตัวเองภายในเด็กผู้หญิงแบบนี้นางสามารถจัดการความโกลาหลและมารายงานได้อย่างไร เป็นไปได้ไหมที่กรรมพันธุ์ของบุคคลจะกลายพันธุ์ในเวลาเช่นนี้?
ฮ่องเต้มองไปที่เฟิงเซียงหรูด้วยสายตาที่จ้องมอง หลังจากรอให้เฟิงเซียงหรูคุกเข่าหลังจากที่ไหวอีกเล็กน้อย เขาก็ควบคุมอารมณ์ของเขาอย่างรุนแรงและกล่าวว่า “ในช่วงเหตุการณ์วุ่นวายที่ผ่านมาในเมืองหลวง โชคดีที่เรามีบุตรสาวคนที่สามของตระกูลเฟิง, เฟิงเซียงหรูซึ่งสังเกตเห็นก่อนและรายงานได้ทันเวลา ดังนั้นเราจึงสามารถหลีกเลี่ยงภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้นได้ เฟิงเซียงหรู ข้าให้เจ้าขอได้ 1 ข้อ เจ้าต้องการอะไร ? ”
เฟิงเซียงหรูงงงวยทันที นางคุกเข่าที่นั่นเพื่อฟังว่านางจะได้รับรางวัลอะไรบ้าง ? ฮ่องเต้ควรตัดสินโดยเด็ดขาด และนางก็ต้องขอบคุณ ทำไมมันถึงมาหานาง… นางได้รับอนุญาตให้ขอสิ่งที่ต้องการได้ นางควรขออะไร ?
ความคิดของเฟิงเซียงหรูนั้นตีกันยุ่งและนางก็หันไปมองเฟิงหยูเองโดยไม่รู้ตัว แม้กระนั้นพี่รองของนางก็มองนางตาเป็นประกาย ดังนั้นนางรู้สึกแย่ยิ่งขึ้น
เฟิงหยูเองเกลียดที่นางไม่สามาร
