ถก้าวไปข้างหน้าได้ เฟิงเซียงหรู โอ้เฟิงเซียงหรูนี่เป็นแก้วสารพัดนึก เจ้าเแค่บอกสิ่งที่เจ้าต้องการ ! เจ้าสามารถได้ทุกสิ่งที่เจ้าต้องการ ! ทำไมเจ้ายังคุกเข่าอยู่ที่นั่นอย่างโง่งม !
โชคไม่ดีไม่ว่าเฟิงหยูเองจะรู้สึกกังวลอย่างไร เฟิงเซียงหรูสามารถเข้าใจได้ว่านี่เป็นแก้วสารพัดนึก นางรู้สึกสับสน นางไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น
ฮ่องเต้ก็วิตกกังวลเมื่อได้เห็นสิ่งนี้ เขาเคยได้ยินมาก่อนว่าบุตรสาวคนที่สามสนิทกับเฟิงหยูเองที่สุด และนางก็เป็นคนที่ค่อนข้างดี แต่นางก็เป็นคนขี้ขลาดนิดหน่อย แต่นี่มันดีเกินไปไม่ใช่หรือ แม้ว่านางจะไม่กล้าขอแต่ไม่ว่าอย่างไรก็ควรพูดตามมารยาทเล็กน้อยไม่ใช่หรือ ? แต่ผู้หญิงคนนี้ก็คุกเข่าต่อไปอย่างโง่งมในขณะที่เล่นนิ้วของนาง บุคลิกนี้แตกต่างจากพี่รองของนางมาก แม้จะเปรียบเทียบกับบุตรสาวคนอื่น ๆ ของตระกูลเฟิงก็แตกต่างกันมากเกินไป ! พวกเขาเกิดมาจากบิดาคนเดียวกันหรือไม่ ?
ฮ่องเต้เริ่มคิดย้อนหลังไปถึงสิบปีที่ผ่านมา จินหยวนอุ้มลูกน้อยที่ถูกทอดทิ้งในคืนที่มีพายุ…
จางหยวนเห็นว่าฮ่องเต้เริ่มใจลอยในขณะที่เขานั่งอยู่ในบัลลังก์ เขารีบดึงเสื้อคลุมของฮ่องเต้เพื่อเตือนเขาอย่างรวดเร็ว แต่ฮ่องเต้ไม่ตอบสนองจางหยวนดึงอีกครั้ง และพบว่ายังไม่มีปฏิกิริยา เขาใช้โอกาสนี้เมื่อขุนนางทุกคนมองดูเฟิงเซียงหรูเพื่อเตะขาของฮ่องเต้
การเตะครั้งนี้แรงเกินไปเล็กน้อยทำให้ฮ่องเต้ปล่อยเสียงร้องแล้วตะโกน“มีนักฆ่า
