จจะถลกหนังของนาง ! จินเฉินคว้าเสื้อของเฟิงหยูเอง และขอร้องว่า “คุณหนูรอง ข้าทำทุกอย่างเพื่อคุณหนูจริง ๆ เจ้าค่ะ ข้าขอร้องให้คุณหนูรองไว้ชีวิตข้าด้วยเจ้าค่ะ ! ”
เฟิงหยูเองรู้สึกหงุดหงิด และเหวี่ยงจินเฉินออกไป พร้อมกล่าวด้วยน ้าเสียงเย็นชาว่า “เจ้ารู้จักความสัมพันธ์ของข้ากับม่านซีอย่างชัดเจนก่อนที่เจ้าจะไปจัดการนาง เจ้าควรคิดถึงตอนจบที่ไม่ดีของวันนี้ยิ่งกว่านั้นเจ้าทำร้ายท่านย่า ข้าจะบอกเจ้าว่าองค์หญิงแห่งมณฑลไม่ต้องการให้นางตาย องค์หญิงแห่งมณฑลตั้งใจให้นางตายอย่างสงบในวัยชรา นอกจากนี้เจ้าไม่ควรร่วมมือกับหยูเฉียนหยิน องค์หญิงแห่งมณฑลไม่เคยชอบคนที่เชื่อว่าตนเองถูกต้องเสมอ ในขณะที่ตัดสินใจเลือกสิ่งต่าง ๆ ด้วยตนเอง เจ้าพูดว่าเจ้ากำลังคิดถึงข้าอยู่ แต่เจ้าตัดสินใจเรื่องนี้แทนข้าหรือ ? จินเฉิน ข้าจะบอกเจ้าว่าคนอย่างเจ้าไม่สามารถถูกเจ้านายเก็บไว้ได้ ! ”
หลังจากพูดแบบนี้ นางก็ยกเท้าขึ้นเตะหน้าอกของจินเฉิน ส่งจินเฉินบินไปข้างหลัง เมื่อนางหล่นลงกับพื้น นางก็มีเลือดไหลออกมา แต่เมื่อนางกระอักเลือดและเงยหน้าขึ้นมองเฟิงหยูเอง หวงซวนได้ออกจากคฤหาสน์ แม้แต่เฟิงเซียงหรูและเฟิงจื่อหรูที่เดินตามมาก็ไม่สนใจนาง
ไม่นานหลังจากนั้นวังซวนพาพี่น้องเฉิงมาที่สนามหน้าบ้าน ขณะที่จุนม่านเดินไปพร้อมกับกล่าวว่า “จุนเหม่ยไปที่เรือนไผ่หยก ไปหาท่านพี่เล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น” จากนั้นนางก็เพิ่มความเร็ว และเดินไปที่จินเฉ
