องเฟิงเฟินไดเบา ๆ เพื่อเตือนนาง เฟิงเฟินไดฟื้นความรู้สึกของนางกลับคืนมาอย่างรวดเร็วและทิ้งความคิดเดิมของนางไว้ นางกล่าวว่า“ข้าจะเรียนรู้จากท่านแม่ทั้งสองอย่างแน่นอนเกี่ยวกับวิธีดูแลครอบครัวและข้าจะเรียนรู้จากพี่รองเกี่ยวกับคุณสมบัติในการเป็นพราชายาเจ้าค่ะ”
เฟิงจื่อหรูรู้สึกงุนงงและถามว่า “เป็นไปได้หรือไม่ว่าพี่สี่รู้วิธีหลอมเหล็กด้วย ? และยังเข้าใจกลยุทธ์ทางทหารอีกด้วย ? ”
เฟินไดตกตะลึงและไม่ตอบสนองชั่วครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวว่า “ข้าทำไม่ได้! “
เฟิงจื่อหรูกล่าวว่า “ถ้าท่านพี่ไม่รู้วิธีทำสิ่งเหล่านี้ ท่านพี่จะเป็นองค์หญิงที่มีคุณสมบัติเหมือนพี่รองได้อย่างไร ! ”
เฟินไดรู้สึกอาย
เฟิงจินหยวนไม่สามารถทนดูต่อไปได้ และดุเฟิงจื่อหรู “เจ้าเข้าใจอะไร ?หุบปากของเจ้าโดยเร็ว ! ” จากนั้นเขาก็พูดกับเฟินไดว่า “เจ้าไม่จำเป็นต้องเรียนรู้จากนาง ตัวนางเองยังไม่ได้แต่งงาน นางจะรู้ได้อย่างไรว่าจะเป็นองค์หญิงได้อย่างไร นอกจากนี้สิ่งสำคัญสำหรับเด็กผู้หญิงก็คือการดูแลครอบครัว หากต้องการวิ่งไปรอบ ๆ ข้างนอกตลอดเวลา นั่นจะเป็นคุณสมบัติของพราชายาได้อย่างไร ! ”
เฟิงจื่อหรูไม่ได้มีจิตใจที่จะโต้เถียงกับเขาเพียงกล่าวว่า “แต่ศิษย์พี่กล่าวว่าพี่สาวของข้าเป็นผู้หญิงที่มีค่าที่สุดขององค์ชายเก้า” จากนั้นเขาก็ปิดปากของเขา
แต่ด้วยคำเหล่านี้เพียงเฟิงจินหยวนก็ไม่พูดอะไรเลย สิ่งที่เขากลัวมากที่สุดก็คือบุตรสาวคนที่สองของเขาที่
