ากที่ซวนเทียนหยานออกไปหลังจากที่ฮันชิได้ยินเช่นนี้ นางมีความสุขมากที่นางไม่สามารถหยุดยิ้มได้ นางรีบวิ่งไปที่เตียงของเฟิงเฟินไดและบอกนางเกี่ยวกับข่าวดีนี้
เฟิงเฟินไดตื่นขึ้นมาในเวลานี้ แต่การบาดเจ็บจากการถูกเฟิงจินหยวนเตะนั้นรุนแรงเล็กน้อย ชั่วครู่หนึ่งนางไม่สามารถลุกขึ้นนั่งได้ เมื่อได้ยินว่าองค์ชายห้าได้มาพูดคุยเรื่องการแต่งงานอีกครั้ง และในที่สุดบิดาของนางก็เห็นด้วย นางก็ร้องไห้จากอารมณ์ที่ท่วมท้น เมื่อนางร้องไห้หน้าอกของนางเจ็บ แต่ความเจ็บปวดนั้นไม่สามารถเปรียบเทียบกับอารมณ์ที่นางรู้สึกได้
นี่ไม่ใช่จุดจบของมันในขณะที่บ่าวรับใช้ที่มารายงานข่าวกล่าวว่า“คุณหนูสี่นี่เป็นเพียงข่าวดีแรกเท่านั้นเจ้าค่ะ ยังมีข่าวดีอีกอย่างหนึ่งเจ้าค่ะ ! ”
เฟิงเฟินไดเอ่ยขณะที่สะอื้น “ไม่มีข่าวไหนที่จะดีไปกว่านี้อีกแล้ว”
บ่าวรับใช้ยิ้มอย่างสดใส “ข่าวดียิ่งกว่าก็คือองค์ชายห้าได้สัญญาให้คุณหนูสี่เป็นพราชายาเอกเจ้าค่ะ ! ”
“อะไรนะ ? ” เฟิงเฟินไดคิดว่านางหูฝาดไป นางใช้พลังทั้งหมดในร่างกายของนางเพื่อจับบ่าวรับใช้ถามอย่างใจจดใจจ่อ “เจ้าพูดว่าอะไร? พูดอีกครั้ง ! ”
บ่าวรับใช้รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่งพูดทันทีด้วยเสียงอันดัง “องค์ชายห้าจะแต่งคุณหนูสี่เข้าตำหนักหลี่ในฐานะพราชายาเอกเจ้าค่ะ ! ”
“พราชายาเอก ? ” เฟิงเฟินไดงงงวยอย่างสมบูรณ์และฮันชิก็งงเช่นกันทั้งสองตกตะลึงเป็นเวลานานจนกระทั่งบ่าวรับใช้ในห้องเริ่มรู้สึกก