ช่นการนับเงิน เขาหัวเราะ เขาดึงชายาของเขาเข้าสู่อ้อมกอดของเขา “นอนต่ออีกหน่อย”
เฟิงหยูเองมองออกไป “เที่ยงแล้วไม่ใช่หรือ ? เจ้าไม่หิวหรือ ? ”
ก่อนที่ซวนเทียนหมิงจะสามารถตอบกลับได้ เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งร้องดังขึ้นจากข้างนอก น ้าเสียงที่น่าทึ่ง และเฟิงหยูเองไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่ได้ยิน แต่เพลงก็เศร้าโศก เห็นได้ชัดว่าไม่มีอะไรดี
นางสับสน “ซวนเทียนหมิง เราอยู่ที่ไหน ? ”
ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า “ห้องนอนของห้องโถงสวรรค์“
นางกล่าว “ทำไมเจ้าไม่พูดง่าย ๆ ว่าเราอยู่บนแท่นบรรทมของเสด็จพ่อ? ห้องบรรทมของห้องโถงสวรรค์เป็นสถานที่ที่ทุกคนสามารถนอนได้หรือ ? นี่คือเตียงของเสด็จพ่อ เราจะนอนได้อย่างไร ? ”
ซวนเทียนหมิงตอบราวกับว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา “ผ้าปูที่นอนและหมอนเปลี่ยนแล้ว ไม่มีกลิ่นของตาแก่”
นางไม่รู้จะกล่าวอย่างไร “ไม่มีเหตุผลที่จะให้เหตุผลกับเจ้า ข้าสงสัยว่าเนื่องจากนี่เป็นห้องโถงด้านในของห้องโถงสวรรค์ ใครคือคนที่ร้องเพลงข้างนอก ? เป็นคนบ้าที่กล้ามาที่นี่เพื่อร้องเพลง ? หรือว่า… ” นางไตร่ตรอง “เป็นไปได้หรือไม่ว่าเสด็จพ่อเปลี่ยนมาร้องเพลงละคร ? ”
ในเวลานี้หวงซวนตะโกนมาจากประตู “คุณหนู ข้าเข้าไปได้หรือไม่เจ้าค่ะ ? ”
ซวนเทียนหมิงพูดเสียงดัง “เข้ามาได้”
หวงซวนเปิดประตูแล้วเข้าไป เมื่อมองไปที่ทั้งสองเธกล่าวพร้อมกับยิ้มว่า “องค์ชาย อย่ามองคนรับใช้แบบนี้ ก่อนหน้านี้ข้าไม่เห็นอะไรเลยเจ้าค่ะ”
ซวนเทียนหมิ
