งรู้สึกอีกครั้งว่าชายาของเขามีฝีมืออย่างแท้จริง เมื่อหวงซวนและวังซวนอยู่กับเขา พวกนางก็เชื่อฟังมาก พวกนางไม่กล้าพูดคำใดคำหนึ่งหรือไม่ดื่มน ้าสักอึก พวกนางจะปฏิบัติตามและไม่คัดค้าน ในความเป็นจริงพวกนางถูกสงวนไว้และเป็นผู้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ที่เหมาะสม ทำไมหลังจากที่พวกนางถูกมอบให้เฟิงหยูเอง พวกนางทั้งหมดกลายเป็น… เพราะอะไรหรือ ?
เมื่อเห็นว่าทั้งสองไม่ได้พูดอะไร หวงซวนก็หัวเราะกันอย่างกระฉับกระเฉงก่อนที่จะเปลี่ยนหัวข้อ “ฝ่าบาท คุณหนูเจ้าค่ะ พระสนมหรุยดูเหมือนจะไม่สบาย นางสวมชุดเสื้อคลุมสีขาวและมาที่ห้องโถงสวรรค์เพื่อร้องเพลง ไม่มีนางกำนัลหรือขันทีคนใดสามารถห้ามนางได้ เพราะนางจะกัดใครก็ตามที่พยายามจะหยุดนาง ท้ายที่สุดนางก็เป็นถึงพระสนมของฮ่องเต้ นางกำนัลตลอดจนขันทีในพระราชวังไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรกับนาง ขันทีข้างนอกขอให้ข้ามาถามว่าควรทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองวางคางเล็กของนางบนหัวเข่าของซวนเทียนหมิง และกล่าวด้วยความช่วยเหลือที่ไม่ดี “ดูเหมือนว่าทุกคนในพระราชวังจะร้องเพลงกัน ! ทุกคนบอกว่าผู้ชายร้องเพลงเมื่อเป็นกังวล และผู้หญิงร้องไห้เมื่อมีความกังวล ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงร้องเพลง ? ทำไมเสด็จพ่อถึงไม่ทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ ? ”
หวงซวนรีบตอบ “ฮ่องเต้ทรงเสด็จไปร้องเพลงในที่อื่นแล้วเจ้าค่ะ ! ”
ใช่แล้ว ! นางลืมเรื่องนี้ได้อย่างไร “พระสนมหรุยเป็นพระมารดาขององค์ชายสี่” นางรู้จักค