งคือเฟิงหยูเองเก็บอาหารนั้นไว้จริง นี่เป็นสิ่งที่นางไม่สามารถเข้าใจได้แม้แต่น้อย
ทั้งกลุ่มกลับสู่เมืองหลวงในขณะที่วุ่นวาย พวกเขาพบกับกลุ่มที่สองที่ถูกส่งไปหาพวกเขา เป่ยจื่อนำกลุ่มนี้เป็นการส่วนตัวและแจ้งให้เฟิงหยูเองทราบถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองหลวง เมื่อได้ยินอย่างนี้นางก็สั่นด้วยความกลัว
นางไม่รู้ว่าซวนเทียนหมิงทำงานลับ ๆ อยู่เบื้องหลัง จริงๆ แล้วเขาเปลี่ยนทหารทั้งหมด 20,000 นายของซวนเทียนเย่ที่เป็นความลับ ช่างเป็นเรื่องยากขนาดนี้ ! แต่นางก็มีความสุขเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับผลงานของนางด้วยการทำลายกระดูกของซวนเทียนเย่ นางถามเป่ยจื่ออย่างยิ้มอย่างแจ่มใส “เมื่อองค์ชายสามล้มลง มันดูเหมือนปลาที่ไม่มีกระดูกหรือ ? ”
เป่ยจื่อพยักหน้า “พระองค์นุ่มกว่าปลา พระองค์เป็นเหมือนโคลนเลยขอรับ”
เฟิงหยูเองหัวเราะเสียงดัง “ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดี ข้าไม่ได้ทุ่มเทความพยายามของข้าโดยเสียเปล่า” หลังจากพูดอย่างนี้นางหันหลังกลับและมองไปที่เฉียนหยิน ผู้ซึ่งถูกซ่อนอยู่หลังม้าโดยองครักษ์เงา นางเปล่งเสียงของนางแล้วกล่าวว่า “มุมนี้ไม่ดี เจ้าดูแก่ อย่างที่ข้าเห็นเจ้ามีอายุมากกว่าข้านิดหน่อย เจ้าน่าจะอายุมาแล้วใช่หรือไม่ ? ”
ความดุร้ายปรากฏในสายตาของเฉียนหยิน แต่นางก็ยังกล่าวว่า “ข้าไม่เข้าใจว่าองค์หญิงแห่งมณฑลกำลังพูดเรื่องอะไร”
เฟิงหยูเองโบกมือ “ไม่ว่าเจ้าจะเข้าใจหรือไม่ก็ไม่สำคัญ ข้าเพียงเตือนเจ้าว่าไม่ว่าเจ้าจะทำอะ
