ไร มันจะเป็นการดีที่สุดที่จะได้รับความสะดวกอย่าเข้าไปพัวพันกับอะไรเลย เฉียนหยิน ข้าไม่คุ้นเคยกับชื่อนี้และข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน ข้ากลัวว่านี่จะเป็นชื่อที่ไม่ปรากฏที่ใดก็ได้ในราชวงศ์ต้าชุน ? เจ้าเป็นสมาชิกของตระกูลที่ไม่ได้จดทะเบียน และจะไม่มีใครรู้หากเจ้าตาย”
เฉียนหยินหยุดเคลื่อนไหวและหันหลังไป นางอยากเพิกเฉย อย่างไรก็ตามซวนเทียนฮั่วยักไหล่และยิ้มอย่างขมขื่น เขาขยับม้าของเขาเข้าใกล้เฟิงหยูเองอย่างเงียบ ๆ และกระซิบถามว่า “เจ้าขู่นางทำไม ? ”
เฟิงหยูเองเอื้อมมือออกมาและวางมือบนไหล่ของซวนเทียนฮั่ว และนินทาเสียงดัง “บางคนต้องพ่ายแพ้เป็นครั้งคราว มิฉะนั้นพวกเขาจะลืมว่าพวกเขาเป็นใครอย่างแท้จริง พี่เจ็ด ท่านมีวิธีจัดการกับนาง และข้าก็มีวิธีของข้า แน่นอน…” นางพูดถึงประเด็นนี้ในขณะที่สีหน้าของนางมืดลง “นางมีอิสระที่จะแสวงหาความตายของนางเอง”
“อาเอง” ซวนเทียนฮั่วไม่ชอบเห็นภาพลักษณ์ที่ดุร้ายของเด็กผู้หญิงคนนี้ และพูดอย่างไร้ประโยชน์ “ข้าแค่ไม่ชอบเมื่อเจ้าเป็นแบบนี้ นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าให้นางอยู่ใกล้ ๆ ข้า ทำไมเจ้าถึงกังวลกับสิ่งนี้ ? ”
เฟิงหยูเองส่ายหัว “แต่มันจะลงเอยด้วยการที่ท่านทำร้ายตัวเองนอกจากนี้เด็กผู้หญิงคนนั้นไม่รู้จักยอมแพ้” การพูดแบบนี้นางขมวดคิ้วของนางให้ซวนเทียนฮั่ว และกล่าวอย่างเงียบ ๆ ว่า “พี่เจ็ด ผู้หญิงคนนั้นลอกเลียนแบบข้าทุกอย่าง ในตอนแรกข้าเชื่อว่านางใกล้ท่านพี่ แต่ข้ารู้สึกว