่ดี”
เฟิงจื่อหรูเป็นเด็กที่เข้าใจง่าย เฟิงเซียงหรูพูดสิ่งนี้เขาไม่ได้ขออะไรเพิ่มเติม เขาบอกคนขับรถม้า “กลับไปที่คฤหาสน์ ! ”
ระหว่างทางกลับ เฟิงจื่อหรูเริ่มรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยและไม่ได้ดูบรรยากาศเมืองหลวงต่อไป อย่างไรก็ตามเฟิงเซียงหรูยกม่านขึ้นเพื่อมองออกไปข้างนอก แต่นางกล้ายกม่านเพียงเล็กน้อยและเปิดเผยแค่ดวงตาของนาง แม้ว่าในกรณีนี้นางยังคงสามารถเห็นคนคุ้นเคย
นางเหล่ตาและมองดูซอยตรงข้ามกับพวกเขา แม้ว่ารถม้าจะเคลื่อนตัวเร็ว แต่นางก็ยังสามารถเห็นตะเกียงทรงกลมตกลงที่พื้นอย่างกะทันหันจากนั้นตะเกียงยาวขึ้นก็ปรากฏขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย บุชง
นางเห็นบุชงเพียงชั่วครู่และรถม้าก็เคลื่อนที่ไปได้ไกลในเวลาเพียงเล็กน้อย แต่นางก็ยังสามารถมองเห็นใบหน้าของบุชงได้อย่างชัดเจนนอกจากนี้ยังมีตะเกียง 2 ดวงที่ถูกจุดขึ้น คนที่ถือตะเกียงทรงกลมที่ตายอย่างกะทันหัน มีคนแทงดาบที่หน้าอกของเขา คนล้มลงที่พื้นและตะเกียงก็ดับ มีคนเข้ามาแทนที่เขา
หัวใจของเฟิงเซียงหรูเริ่มเต้นแรงและปิดม่านทันที มือของนางสั่นเล็กน้อย
เฟิงจื่อหรูเห็นว่านางปิดม่านและถามนางด้วยความสับสน “พี่สาม เกิดอะไรขึ้น ? ท่านพี่ดูแย่มากจริง ๆ ”
เฟิงเซียงหรูส่ายหัว “ข้าสบายดี กลับกันเร็ว ๆ เราจะช้าไม่ได้”
เฟิงจื่อหรูพยักหน้าและบอกคนขับรถม้า “ขับเร็วขึ้น ! ”
คนขับมีความสุขมากที่นายน้อยต้องการกลับบ้านอย่างรวดเร็ว ดังนั้นเขาจึงใช้ความชำนาญและเพิ่ม
