ความเร็วในการเดินทาง
ในที่สุดเมื่อพวกเขามาถึงด้านหน้าทางเข้าของคฤหาสน์เฟิง เฟิงเซียงหรูก็พาเฟิงจื่อหรูไปที่ทางเข้าและส่งเขาไปหาเฮ่อจง “ส่งนายน้อยไปที่ห้องโถงไว้ทุกข์”
เฟิงจื่อหรูสับสนและถามนางว่า “พี่สาม ท่านพี่ไม่เข้าไปหรือ ? ”
เฟิงเซียงหรูโกหกเขาและกล่าวว่า “ข้าอยากกลับไปเปลี่ยนชุดก่อน เจ้าเข้าไปก่อน เดี่ยวข้ารีบตามเข้าไป” หลังจากพูดแบบนี้นางก็ผลักเขา “ไปเร็ว ! ”
เมื่อเห็นเฮ่อจงนำเฟิงจื่อหรูผ่านสนามหน้าบ้าน และเริ่มเดินไปที่เรือนโบตั๋น เฟิงเซียงหรูรีบออกจากคฤหาสน์และวิ่งไปที่คฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล เมื่อมาถึงที่ทางเข้า นางถามทหารองครักษ์ “พี่รองไม่ได้ออกจากคฤหาสน์ใช่หรือไม่ ? ”
ทหารที่ยืนเฝ้าตะลึงงันแล้วกล่าวว่า “องค์หญิงออกไปนานแล้วขอรับองค์หญิงออกไปพร้อมกับบ่าวรับใช้ทั้งสองคนก่อนคุณหนูสามจะออกไปขอรับ องค์หญิงขี่ม้าไป”
“ท่านพี่ไม่อยู่ในคฤหาสน์หรือ ? ” นางรู้สึกตกใจ กระทืบเท้าของนางนางก็ปีนกลับเข้าไปในรถ
คนขับตกตะลึง “คุณหนูสามจะไปที่ไหนขอรับ ? ”
เฟิงเซียงหรูลดเสียงของนางและกล่าวว่า “ไปตำหนักจุน” คนขับรถตกใจ แต่เฟิงเซียงหรูก็ย ้าเตือนเขาว่า “ไปเร็ว อย่าถามมาก”
คนขับรู้สึกหนาวเย็นขึ้นมาและทันใดนั้นเองตอนนี้คุณหนูสามจะเหมือนกับคุณหนูรอง เขาจึงไม่พูดอะไรมากเกินไปและรีบขับรถม้าไปในทิศทางของตำหนักจุน
เฟิงเซียงหรูหวังอย่างเงียบ ๆ ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ว่าในกรณีใดรถม้าก็มาถึงทางเ
