าส่ายหน้า “ท่านพ่อเป็นหัวหน้าครอบครัว แต่ทำไมท่านพ่อถึงคิดถึงแต่ตัวเองตอนที่จะซื้ออะไร ทำไมท่านพ่อไม่นึกถึงลูก ๆ ของท่านพ่อบ้าง”
เฟิงจื่อหรูยังเด็กและตัวเล็ก อย่างไรก็ตามคำที่เขาพูดนั้นเป็นของผู้ใหญ่หากถูกตำหนิโดยเด็กตัวเล็กเช่นนี้ เฟิงจินหยวนก็ไม่เหลือศักดิ์ศรีอันใดเขาตัวสั่นและชี้ไปที่เฟิงจื่อหรู และต้องการสาปแช่งเขา อย่างไรก็ตามจุนเหม่ยเป็นคนแรกที่กล่าว “นายน้อยเป็นศิษย์น้องของฮ่องเต้ ท่านพี่ควรคิดให้รอบคอบก่อนที่จะพูดอะไรนะเจ้าคะ”
เฟิงจินหยวนรู้สึกว่าชีวิตของเขาช่างโชคร้ายจริง ๆ บุตรสาวคนหนึ่งได้กลายเป็นองค์หญิงแห่งมณฑล และบุตรชายอีกคนก็ได้กลายเป็นศิษย์น้องของฮ่องเต้ซึ่งทำให้เขารู้สึกหมดหนทางมากยิ่งขึ้น ฮูหยินทั้งสองของเขาเป็นหลานสาวของฮองเฮา และเขาได้แต่พูดกับพวกเขาในสถานะที่ต ่ากว่า มารดาเป็นคนเดียวที่เขาสามารถพูดคุยได้ แต่ตอนนี้มารดาได้ล่วงลับไปแล้ว
หัวใจของเขาเจ็บปวด และในที่สุดเขาก็สะอื้นและเริ่มร้องไห้
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาร้องไห้หลังจากที่ฮูหยินผู้เฒ่าตาย ในขณะที่ร้องไห้เขาเดินไปที่ห้องโถงไว้ทุกข์ หลังจากที่เขาคุกเข่าต่อหน้าโลงศพ เขาก็ร้องคร ่าครวญ
คนอื่น ๆ ก็กลับมาพร้อมกับเขาและมองดูเขาร้องไห้ ในที่สุดเมื่อเขาเหนื่อยจากการร้องไห้ เสียงของเขาก็เงียบลงในที่สุดชาย จุนม่านก็กล่าวว่า “ถ้าท่านพี่ไม่ต้องการที่จะรับภาระหนี้สินนี้ เราสามารถใช้เรือนทั้งสองที่ถูกทิ้งไว้โดยท่านแม่เ
