้านแลกเงินตอบว่า “ไม่มีหลักประกันพะยะค่ะ”
“อะไรนะ ? ” ฮันชิกล่าว “ไม่มีหลักประกัน? ท่านยังกล้าที่จะให้ยืมเงินจำนวนนั้นหรือ ? ร้านดิงเฟิงเป็นคนใจกว้างตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เมื่อนึกย้อนกลับไปโรงร่ายรำของเราใช้โรงงานเป็นหลักประกันการยืม100,000 เหรียญเงิน แต่ท่านก็ยังไม่เต็มใจ ตอนนี้ท่านเต็มใจที่ให้กู้ยืมเงินด้วยวิธีนี้ได้อย่างไร” ปากของนางไม่มีหูรูดขณะที่นางเปิดเผยทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่นางจะเข้าสู่คฤหาสน์เฟิง
เมื่อพูดคำเหล่านี้เหมือนการตบหน้าเฟิงจินหยวนอย่างแท้จริง ใครในเมืองหลวงไม่รู้ว่าการจัดตั้งโรงร่ายรำเป็นอย่างไร แม้ว่าเขาจะกดขี่โรงร่ายรำอย่างลับ ๆ จนกระทั่งมันค่อยๆ หายไป แต่มันก็ยังคงรุ่งเรืองอยู่หลายปี หากมีใครถามก็จะยังมีอีกหลายคนที่จำได้
ตอนนี้อนุของเฟิงจินหยวนได้กล่าวว่า “โรงร่ายรำ” ต่อหน้าผู้คนมากมายนั่นเป็นการทำให้ภูมิหลังของนางไม่ชัดเจนสำหรับทุกคนที่เห็นหรือไม่ ? เฟิงจินหยวนไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เขาตบหน้าฮันชิ ฮันชิเห็นดาวจากการถูกตบ ถ้าไม่ได้บ่าวรับใช้ที่ช่วยประคองนางจากด้านข้าง บางทีนางอาจจะล้มลงพื้น
แต่นางไม่กล้าพูดอะไรเลย นางรู้ว่านางพูดผิดไปก่อนหน้านี้ ความผิดพลาดประเภทนี้เป็นอันตรายถึงชีวิต หากไม่ใช่เพราะนางตั้งครรภ์นางสงสัยจริง ๆ ว่าเฟิงจินหยวนจะสั่งให้ผู้คุ้มกันลับฆ่านางหรือไม่
ฮันชิถูกตบหน้าและไม่มีใครพูดอะไรเลย และไม่ยอมหยุดมัน น้อยคนก็รู้สึกเห็นใจ จุนม่านบอกน
