แบบไหนจะเกิดขึ้นในครั้งนี้ ?
โดยไม่คาดคิด เฟิงหยูเองไม่โกรธและนางก็ไม่สนใจเรื่องนี้ และปฏิเสธที่จะให้อภัยในขณะที่เขาเชื่อ ในทางตรงกันข้ามนางไม่แยแสมาก แต่คำที่นางพูดนั้นทำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกหนาวสั่นตั้งแต่หัวจรดเท้า “หวงซวนแจ้งพระราชวัง เนื่องจากคำคัดค้านของเฟิงจินหยวน องค์หญิงแห่งมณฑลจึงไม่สามารถเข้าไปในพระราชวังเพื่อรักษาเสด็จแม่ได้เริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้” หลังจากพูดอย่างนี้นางจุดธูปเพื่อฮูหยินผู้เฒ่าอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “ข้าหิว เรากลับไปกินข้าวที่เรือนตงเซิงกันเถิด” จากนั้นนางพูดกับพี่น้องเฉิงว่า “คนรุ่นใหม่ควรยืนเฝ้าอยู่ข้ามคืน ข้าใช้เวลาที่ข้าหลับเพื่อไปดูแลเสด็จแม่ ข้าทำให้ท่านแม่เดือดร้อนด้วยการอธิบายกฎและตรรกะเหล่านี้ต่อขุนนางเฟิง ไม่เป็นไรถ้าเขาต้องการทำให้เกิดความยุ่งยากในบ้านของเขาเอง แต่เขาจะต้องไม่ออกไปข้างนอกและเสียหน้า”
น่องของเฟิงจินหยวนสั่นไหว เมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองกำลังจะจากไป เขาก็เดินโซเซไปข้างหน้าแล้วพูดด้วยเสียงสั่น “เจ้าต้องรักษาอาการป่วยของพราชายาหยุนต่อไป ! ”
เฟิงหยูเองเพิกเฉยต่อเขา แต่หวงซวนหันไปรอบ ๆ แล้วกล่าวว่า “เป็นใต้เท้าเฟิงที่สั่งพวกข้า ท่านบอกคุณหนูว่าไม่รู้ว่าอะไรสำคัญ ตอนนี้คุณหนูทำตามความต้องการของท่าน ท่านยังไม่พอใจอีกหรือ ? ”
เฟิงจินหยวนไม่สนใจหวงซวน เขาตะโกนใส่เฟิงหยูเองที่เดินไปที่สนามแล้ว “ข้าไม่ได้ความหมายเช่นนั้น อาการป่วยของพราชายาหย
