ุนไม่ได้เป็นสิ่งที่สามารถละทิ้งได้ ถ้าเจ้าไม่ไปเจ้าจะขาดความกตัญญู ! เฟิงหยูเอง เจ้ารู้ดีว่าอะไรดีสำหรับเจ้า”
มือเล็ก ๆ ข้างซ้ายของเฟิงหยูเองสั่นไหว นางหันกลับมาและเห็นว่าเฟิงจื่อหรูกำลังขมวดคิ้ว ในขณะที่ความโกรธเปล่งออกมาจากใบหน้าของเขา นางบีบมือเขาเบา ๆ แล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร อย่าสนใจเขา”
เฟิงจื่อหรูอยากจะพูดอย่างอื่น ในเวลานี้บ่าวรับใช้ชายรีบเข้ามาจากด้านนอก เมื่อมาถึงที่ทางเข้าโถงไว้ทุกข์ เขาพูดกับเฟิงจินหยวนว่า“นายท่าน มีคนมาจากร้านแลกเงินและบอกว่า… พวกเขามาทวงเงินกู้ขอรับ ! ”
