ม่กี่ก้าว เมื่อออกจากเส้นทางเล็ก ๆ นางเห็นฮ่องเต้ยืนอยู่ตรงทางเข้า เขากำลังร้องเพลงขณะกำลังจับคอของเขา จางหยวนยืนอยู่ไม่ไกลจากเขาและร้องเพลงออกมา เขาจะเตือนฮ่องเต้เป็นครั้งคราวด้วยว่า “ตรงนี้ต้องเสียงต ่า”
คราวนี้ฮ่องเต้ไม่ได้โต้เถียงกับจางหยวน ถ้ามีคนบอกว่าเขาไม่ชอบเขาก็จะกลับไปร้องเพลงอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าเขาพยายามอย่างดีที่สุดในการร้องเพลง อย่างไรก็ตาม พูดอย่างตรงไปตรงมาเพลงนี้ค่อนข้างแปลกมันยากมากที่จะเข้าใจ และมันก็เหมือนกับเพลงพื้นบ้าน เมื่อเทียบกับเพลงที่เฟิงหยูเองเคยได้ยินมาก่อนในชีวิตของนางนี่มันแปลกกว่ามาก
เฟิงหยูเองเงียบถามหวงซวน “เพลงนี้คืออะไร ? ”
หวงซวนส่ายหัวของนาง “ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน เป็นไปได้หรือไม่เจ้าค่ะว่าฝ่าบาทแต่งขึ้นมาเอง”
เฟิงหยูเองไม่เชื่อ “เสด็จพ่อจะมีเวลาคิดได้อย่างไร บางที…มันเป็นจางหยวนที่คิดขึ้นมา”
หนึ่งในทหารองครักษ์ที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาได้ยินเรื่องนี้ และเอนตัวลงเพื่อแก้ไขข้อสงสัยของพวกเขา “ย้อนกลับไปเมื่อครั้งแรกที่ฝ่าบาทได้พบกับพราชายาหยุน ฝ่าบาทออกไปข้างนอกนี่เป็นเพลงที่ตระกูลของพระชายาร้องบ่อย ๆ ”
นั่นคือสถานการณ์
ฮ่องเต้ยังคงร้องเพลงต่อไปอีกสักพักก่อนที่จะรู้สึกว่าลำคอของเขารู้สึกแหบแห้ง ดังนั้นเขาจึงโบกมือให้ขันทีดูแลเขา “ขอน ้าหน่อย ! ”
ขันทีก็นำถาดน ้าชาให้อย่างรวดเร็ว
ฮ่องเต้ไม่สามารถรอให้บ่าวรับใช้ดูแลเขาได้ ในขณะที่เขาหยิบกาน ้าชาขึ้
