นมาเองแล้วเทน ้าชา เขาหายดีหลังจากดื่มสามถ้วยติดต่อกัน จากนั้นเขาก็เทให้จางหยวน “ดับความกระหายของเจ้าเร็ว เวลานั้นตอนนี้เจ้าไม่สามารถขึ้นเสียยงสูงได้”
จางหยวนรับถ้วยชาและกระดกมัน ขณะที่กำลังเทถ้วยครั้งที่สอง เขากล่าวว่า “ฝ่าบาท ถ้าฝ่าบาทรู้สึกเป็นทุกข์จริง ๆ กระหม่อมว่าเราหยุดร้องเพลงเถิด ฝ่าบาทร้องเพลงมาเกือบครึ่งชั่วยามแล้วพะยะค่ะ แต่ยังไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ อยู่ข้างใน กลับมาอีกครั้งกันเถิดพะยะค่ะ ! ”
“อะไรคือกลับมาอีกครั้ง ? ตอนนี้ไม่มีการเคลื่อนไหว แต่ถ้าเรากลับมาอีกครั้ง เราเชื่อว่านางจะได้ยินแน่นอน ไม่ว่านางจะออกมาหรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับนาง การที่เราจะร้องเพลงนั้นขึ้นอยู่กับเราหรือไม่ เราได้ตัดสินใจแล้วว่าเราจะอยู่ที่นี่ จิตใจของบุคคลนั้นทำจากเลือดเนื้อ ไม่ช้าก็เร็วนางก็จะเปลี่ยนใจ”
เมื่อฮ่องเต้ทรงตรัสเช่นนึ้ จางหยวนจะพูดอะไรได้อีก เขาดื่มชาอีกสองถ้วย จากนั้นกลับไปที่จุดเริ่มต้นและเริ่มร้องเพลงอีกรอบ
เฟิงหยูเองไม่สามารถดูต่อไปได้อย่างแท้จริง แต่ฮ่องเต้กำลังขวางทางเข้า นางไม่สามารถเข้าไปข้างในได้ อย่างไรก็ตามนางไม่สามารถชะลอการรักษาพราชายาหยุนได้ นางควรทำอย่างไร
นางพิจารณาตำหนักศศิเหมันต์ข้างหน้านางและดูผนังของพระราชวังจากนั้นนางก็ดึงหวงซวนและพูดอย่างเงียบ ๆ ว่า “กลับ ! ”
ทั้งสองเดินอย่างระมัดระวังรอบๆ ตำหนักศศิเหมันต์อยู่ภายใต้สายตาที่จับตามองของทหารองครักษ์ ในที่สุดพวกเขาก
