านาน ตั้งแต่เรื่องนี้ถูกเหวี่ยงไปทางด้านหลังของจิตใจของเขา ในขณะนี้เขาเพียงแต่คิดที่จะสร้างความพึงพอใจให้กับทั้งสองคนตรงหน้าเขา จากนั้นพวกเขาจะกลับมาและบอกเจ้านายเกี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นพระสนมเซียนหรือองค์ชายใหญ่ตราบใดที่พวกเขาคิดว่าเขาเป็นบิดาของเฟิงหยูเองก็จะไม่มีการขาดแคลนผลประโยชน์ เงิน 1,000,000 เหรียญเงินที่เขาติดหนี้เฟิงหยูเองอาจหาได้ และเขาจะสามารถใช้มันเพื่อรับโฉนดคืนได้ เช่นนั้นเขาไม่จำเป็นต้องนั่งในคุกอีกต่อไป
เมื่อคิดเช่นนี้เขายิ่งแน่วแน่ยิ่งขึ้นเกี่ยวกับการเชิญทั้งสองเข้าไปในคฤหาสน์ เขาผายมือเชิญทั้งสอง “รีบเข้ามาในคฤหาสน์ขอรับ ! แม้ว่าจะดึกตระกูลเฟิงก็มีอัธยาศัยดีเสมอ หากท่านแม่รู้ว่าแขกผู้มีเกียรติทั้งสองมาที่คฤหาสน์ ท่านแม่ก็จะลุกขึ้นและต้อนรับท่านทั้งสองอย่างแน่นอน” คำพูดเหล่านี้ทำให้หัวหน้านางกำนัลและขันทีหลิวหวาดกลัวจนเกือบตาย
หวงซวนและวังซวนยิ้มเยาะเมื่อได้ยินสิ่งนี้ และยามเฝ้าประตูก็มีสีหน้าขมขื่นยิ่งขึ้น ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้อย่างแท้จริง เขาทำได้แค่ขอเฟิงหยูเอง “คุณหนูรองช่วยด้วยขอรับ ! อย่าให้ท่านเฟิง… พูดเรื่องไร้สาระต่อเลยขอรับ ! ”
“โอหัง ! ” เฟิงจินหยวนรู้สึกรำคาญ “บ่าวรับใช้กล้าที่พูดเรื่องไร้สาระ ? ”
บ่าวรับใช้คนนั้นคุกเข่าและน ้าตาไหลจากตาของเขา ขันทีหลิวจากตำหนักจิงมองเฟิงจินหยวนด้วยสายตาที่ไม่เชื่อ ราวกับว่าเขากำลังดูสัตว์ประหลาดบางชนิด หั
