่าเราไม่ให้เรียก นั่นหมายความว่าเราไม่สามารถเรียกได้ แม้ว่านางกำนัลของเราแอบไปเรียกหมอหลวงมาก็ไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลยเพคะ”
นี่คือความจริงและซวนเทียนหมิงก็เข้าใจเช่นกัน เมื่อพราชายาหยุนอารมณ์เสีย และจะระเบิดอารมณ์ออกมา ถ้านางกำนัลของนางทำสิ่งที่นางไม่อนุญาตให้ทำ พวกเขาจะต้องถูกประหารแน่นอนถ้ามันไม่ใช่เรื่องร้ายแรง ถ้ามันเป็นเรื่องร้ายแรงนางจะทำด้วยตัวเอง หากหมอหลวงมาถึงโดยไม่ได้รับอนุญาต บางทีการฆ่าตัวตายอาจเป็นสิ่งที่นางสามารถทำได้
เขาถอนหายใจอย่างหนักและต้องการพูดอย่างอื่น เขารู้สึกว่าฝ่ามือถูกบีบเล็กน้อย เขาหันไปมอง เห็นเฟิงหยูเองมองเขาด้วยรอยยิ้มบาง ๆ“ไม่ต้องกังวล ข้าอยู่ที่นี่แล้ว เสด็จแม่ไม่ต้องการเรียกหมอหลวง เพราะกลัวว่าเสด็จพ่อจะรู้ ถ้าหากข้าอยู่ที่นี่ เสด็จแม่ไม่สามารถไล่ข้าออกไปได้”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “ใช่แล้ว โชคดีที่เรามีเจ้า”
นางกำนัลกล่าวอีกว่า “โชคดีที่เราพบว่าท่านฮูหยินตระกูลเฟิงเข้ามาในพระราชวัง ไม่เช่นนั้นเราจะไม่รู้จะบอกองค์หญิงแห่งมณฑลได้อย่างไรเพคะ”
ขณะที่พวกเขาพูดกัน พวกเขามาถึงห้องบรรทมของพราชายาหยุน เฟิงหยูเองเพิ่มความเร็วในการเดินและเข้าไปก่อน เมื่อเข้าไปนางก็ได้ยินเสียงของพราชายาหยุนทันที ครั้งแล้วครั้งเล่าเสียงค่อนข้างน่าวิตก
นางได้ยินเสียงไอ และรู้ว่านี่เป็นอาการป่วยทางปอด เมื่อฝนตกหนักมากอุณหภูมิก็จะเย็นลง มันง่ายมากที่คนจะเป็นหวัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งมี
